Atilla yanında çıplak halde ağlayan Yurdagül’e üzülmemesini söyledi. “Yapma böyle, büyütecek bir şey yok. Artık kadın oldun. Yakında evleneceğiz” dedi. Aslında böyle bir niyeti hiç yoktu. Hevesini alıncaya kadar onu dilediği gibi kullanmak istiyordu. Nasıl olsa arkası olmayan, kimsenin arayıp sormayacağı basit bir kızdı. Onunla işi bittiğinde bir daha yüzünü görmeyecekti. Ama o güne kadar kendinden başka kimsenin dokunmadığı bu kızla çok eğlenceli vakit geçirecekti.
Yurdagül açık olan bedenini elleriyle öreterek yatakta doğruldu. “Gitmem gerekiyor” dedi. “Yurda gecikmek istemiyorum”
Atilla kolunu tutup onu kendine çekti. Uzun uzun dudağını öptü. “Şoför seni bıraksın” dedi.
“Şoföre gerek yok, kendim gidebilirim. Ama öncesinde banyonu kullanabilir miyim”
Atilla onun gözleri dolu olarak s
