Doğu’nun Nevşehir'e gitmesiyle birlikte Defne evde kendisini yapa yalnız hissediyordu. O yokken ev bomboştu. Yeğeniyle ilgilendi, biraz kitap okudu, dakikalarca gülümseyerek telefonundaki Doğu ile çekilen fotoğraflarına videolarına baktı. Yaptığı hiçbir şeyden keyif almıyordu. Sanki günlerdir birbirlerini görmüyorlarmış gibi sevdiği adamı her an her dakika özlüyordu. Aralarına mesafeler girmesine katlanamıyordu. İş seyahatinde olduğu için arayarak işine engel de olmak istemiyordu. Bunalımla geçen günün sonuna doğru akşamüzeri Reyhan teyzesini aradı.
“Muhteşem evlilik teklifinden sonra çok mutlu olmalısın.” diyen kadının sesiyle şaşıran Defne; “Sen nereden biliyorsun?” diye sordu. Çünkü Elçin bile tam olarak bunu bilmiyordu.
“Tatlım, çok şükür gözlerim gazeteleri okuyabilecek kadar gö
