รักพี่ชาย (บรีส-เฌอ)

1

EP1 #BEAST!

“ฮือออ แม่ขาาาา อย่าทิ้งเฌอ ฮึก! ฮือออ”

เสียงร่ำไห้ของเด็กผู้หญิงวัยเพียง11ขวบที่กอดแขนของร่างไร้วิญญาณผู้เป็นแม่ สร้างความเวทนาให้กับคนรอบข้างเป็นอย่างมาก

เลโก้ : เฌอ ต่อไปหนูต้องอยู่กับฉันแล้วนะ แม่ไปสบายแล้ว

พีช : ต่อไปเฌอมาอยู่เป็นลูกสาวคนเล็กของเราสองคน เรียกพ่อกับแม่นะ

เฌอ : ฮึก! แม่หนู ฮืออ..

ในระหว่างที่ทั้งคู่ยืนปลอบใจเด็กหญิงตัวน้อยให้หายเศร้าว่าอย่างน้อยต่อไปเธอจะยังมีพวกเค้าคอยดูแล แม่ของเธอเป็นแม่นมของบรีสและบลูลูกชายทั้งสองของเลโก้และพีช

บรีส : ไม่ต้องร้องไห้ มีพี่ มีบลูอยู่อีกตั้งสองคนนะ

ชายหนุ่มในวัย16นั่งลงข้างเด็กหญิงวัย11ที่กำลังสะอึกสะอื้น พร้อมพูดปลอบแบบที่เค้าเองก็ไม่ถนัด ปกติบรีสเป็นคนพูดน้อย ขรึมๆ แต่เค้าอดสงสารเด็กหญิงไม่ได้ เพราะยังไงก็โตมาด้วยกันแถมมีคนที่คอยเลี้ยงดูคนเดียวกันด้วย เด็กหญิงกอดพี่ชายอย่างบรีสจนแน่นแล้วปล่อยโฮออกมาไม่หยุด ในขณะที่เลโก้กับพีชกำลังดำเนินเรื่องเอาศพออกจากโรงพยาบาล

ในความทรงจำของเฌอ บรีสเป็นพี่ชายที่แสนดีถึงจะไม่ค่อยพูด แต่ก็คอยดูแลปกป้องเธอมาตลอด รวมไปถึง เนเน่ ลูกสาวของเพื่อนเลโก้ผู้เป็นพ่อของบรีส เธอจะมาเล่นที่บ้านด้วยบ่อยๆ เพราะอายุใกล้เคียงกัน เนเน่ดีกับเฌอมาก รักเฌอเหมือนน้องสาวคนนึง

เนเน่ : พี่บรีส น้องเฌอน่าสงสารจัง

บรีส : อืม ร้องไห้มาหลายวันแล้ว

เนเน่ : พี่บรีสต้องดูแลน้องดีๆนะคะ น้องน่าสงสาร

บรีส : ดูแลดีอยู่แล้ว แต่ไม่เท่าเนเน่ของพี่หรอก?

บรีสลูบผมเนเน่อย่างเอ็นดู เฌอได้แต่แอบมองทั้งคู่อยู่ห่างๆ เนเน่จะเป็นคนเดียวที่บรีสหวงและดูแลเป็นพิเศษที่สุด

บลู : เฌอ ทำอะไรตรงนี้

เรา : เอ่ออ...

บลู : หนูมาแอบดูพี่บรีสทำไมคับ

บลู ลูกชายคนที่สองของเลโก้ พี่ชายคนนี่อบอุ่นอารมณ์ดีต่างกับบรีสลิบลับ และเป็นอีกคนที่เธอคุยด้วยได้ทุกเรื่องตั้งแต่เด็กจนโต อายุมากกว่าเธอ3ปี

เรา : หนูป่าวสักหน่อย

บลู : ไปกินไอติมมั้ย พี่พาไป

เรา : ได้หรอค่ะ หนูอยากกินไอติม

บลู : ได้ซิ เดี๋ยวพี่ปั่นจักยานพาไปร้านเดิมเอามั้ย

เรา : ไปค่ะ

เด็กหญิงวัย11และเด็กชายวัย14 พากันปั่นจักรยานไปร้านไอติมที่สวนสาธารณะกลางของหมู่บ้าน ที่นี่เป็นที่ๆทั้ง4คนชอบมาเล่นด้วยกันบ่อยๆตอนเด็กๆ

บลู : สตอเบอรี่ของน้องเฌอคับ

เรา : ขอบคุณค่ะ พี่เลี้ยงหนูใช่มั้ย

บลู : 25บาทพี่เลี้ยงสบายมาก55555

เรา : 55555

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่แม่เธอเสียที่เด็กหญิงยิ้มออก เพราะบลูเป็นคนอารมณ์ดี เลยพาเธอให้อารมณ์ดีไปด้วย

“หาตั้งนาน เอาน้องออกมาทำไมไม่บอกกูว่ะไอ้บลู”

บลู : ก็มึงคุยกับน้องเนเน่อยู่นิ

บรีส : เฌอ อร่อยมั้ย

เรา : อร่อยค่ะ พี่บลูซื้อให้เฌอ

บรีส : เอาอีกมั้ย

เรา : ได้หรอค่ะ

บรีส : เดี๋ยวพี่ซื้อให้ เอารสอะไร

เรา : ช็อกโกแลตค่ะ

นั่นคือความทรงจำในช่วงที่แม่เธอเสีย พี่ๆทุกคนยังดีกับเธอเสมอ เลโก้กับพีชรับอุปการะเฌอเป็นลูกคนเล็กส่งเสียให้เรียนเหมือนกับลูกชายอีกสองคน ทั้งสามดูเข้ากันได้ดี จนกระทั่ง 4 ปีหลังจากนั้นเกิดเหตุการณ์ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งหมดไปตลอดกาล

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️