CHAPTER THIRTY TWO
KHAL POV
Andito ako ngayon sa CORINTHIAN GARDENS, bibisitahin ko ang puntod ng mga magulang ko at anak kong si IANNA... its there death anniversary... its been what 6 years... 6 f*****g years... pero sariwa pa rin sa alaala ko ang mga pangyayari, madalas sanhi ito ng mga panaginip at bangungot ko.. I remember every tiny detail that day... that freaking day... that almost kill me too... Nagtataka nga ako kung bakit binuhay niya pa ako, ang babaing nagpatibok ng puso ko, ang babaeng naging asawa at ina ng anak ko... ang siyang pumatay at sumira sa buhay ko... kinapa ko ang dibdib ko, andoon ang peklat na tama ng b***l na nagpapaalala sa akin ng nakaraan.... halos ilang sentimetro na lang ang pagitan noon sa puso ko... pero himalang nabuhay pa ako... WHO WOULD HAVE THOUG
