Nang marinig ko ang sinabing yun ni Tita Ingrid parang natangal ang mabigat na bagay na nakadagan sa aking dibdib. Ganito pala kapag unti-unti nang nagiging maayos ang lahat sa pagitan naming dalawa. Pinagmasdan ko ang larawan ni Itay. Siguro kung nasan man siya ngayon ay masaya na siya dahil okay na ako. Napatawad ko na sila at alam ko darating din ang panahon na magiging okay din ang lahat. Hindi man kami bumalik sa dati ni Ate Cristine ang mahalaga siya pa rin ang nag-iisang Ate ko. Nasa kanya na lamang kung mapatawad niya ako. I don’t have regret of choosing Noah. Dahil kahit ano pa man ang mangyari. Pipiliin ko pa rin siya.
Pagkatapos namin sa libingan ni Itay ay umuwi na rin kami sa aking condo. At kasama ko pa rin si Noah. Simula nang magkabalikan kami ay halos ayaw na niya akong
