CARMELA
Lumabas na si Oliver sa silid namin at naiwan kami ng anak ko dito. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng mga nalaman ko. Hindi ko alam kung paano ko ba ito tatanggapin. Masakit sa akin na sa lahat ng tao ay kapatid ko pa.
“Anak, patawarin mo ako. Pero kailangan nating umalis dito. Hindi ko na kayang makasama ang daddy mo. Hahanap si mommy ng tamang oras para umalis dito. Masakit para sa akin na lalaki ka na hindi buo ang pamilya mo pero anak, tiwala na kasi ang nawala. At ang hirap ibalik ang hirap-hirap.” umiiyak na kausap ko sa baby namin at nagsimula na namang bumuhos ang luha ko.
Kahit sino siguro ay masasaktan rin kapag nangyari sa kanila ang nangyari sa akin. Lalo na kung ang taong minahal mo ay niloko ka mula pa sa simula. Alam na niya ang lahat p
