CARMELA
“Mi vida, relax. Baka mapa’no ka,” pigil sa akin ni Oliver dahil tumatakbo na ako papasok sa loob nang hospital.
“Sorry, love pero kailangan kong magmadali.” umiiyak na sagot ko sa kanya. Hindi ko alintana ang mga luha ko at kung ano na ba ang itsura ko.
Dumiretso ako sa emergency room. Nakita ko na nakaupo si papa malapit sa may upuan. Kaagad akong lumapit sa kanya.
“Ano po ang nangyari kay daddy? Nasaan po si daddy?” umiiyak na tanong ko kay papa.
“Nasa loob ang daddy mo. May bumaril sa kanya at kritikal ang lagay niya ngayon.” sagot sa akin ni papa.
“Daddy! Daddy!” tawag ko sa kanya.
“Mi vida,” niyakap ako ni Oliver.
“Ang daddy ko. Ang daddy ko, Oliver.” umiiyak na sabi ko sa kanya.
Hindi siya nagsasalita at niyakap lang niya ako. Umiyak ako ng umiyak dahil ang sakit
