“Bazı insanların geleceği geçmişinden gelir.”
Sanki bana duyunca şok olacağım bir şey söyleyecekmiş gibi bakıyordu. Şaşıracağım, tepki göstereceğim ya da tepki veremeyecek kadar üzüleceğim sanıyordu. Ama ben duyduğum şeylere tepki vermeyi bugün evden çıktığım an bırakmıştım. Şu andan daha kötü ne yaşayabilirdim ki?
“Sana bir soru sordum…” dedim suskunluğunu bozmadığı için. Güldü.
“Cidden babamın kim olduğunu bilmiyor musun?” dedi merakla. Kimdi bu kadar önemli olan adam, bilmiyorum. Ama artık bilmem lazımdı.
“Bilsem sorar mıyım? Kim?” kahvesinden bir yudum alıp bana doğru bir adım atmaya başladı.
“Annenle konuşmak ister misin? Eminim şu an bütün İstanbul bir olmuş seni arıyordur.” Konu birden değiştirmesi dikkatimi dağıtmamıştı ama bir ailem olduğunu hatırlatması… Evet benim bir aile
