HOSPITAL 11
1006 Words
Chapter 11
HOSPITAL
.
.
.
School.
“Bhe I’m sorry. Sabi ni Simon gusto ka daw i-surprise ni Ken. Hindi ko naman alam na magkakagalit kayo. Ano bang nangyari bakit napagalitan kayo ni Sir?”
Naglalambibg sa akin si Jaz at ayaw bumitaw sa pag kakayakap sa braso ko.
“Sabihin mo na sa kanya para alam nya at para next time magtatanong muna bago maniwala sa ibang tao!”
Galit na pinariringgan naman ni Jake si Jaz.
“Okay lang bhe, wala kang kasalanan. Hindi mo naman alam na hindi talaga Ken ang name nya at hindi ko din naman alam na sya pala yon. Nagtatago sya sa likod ng black na facemask.”
Naikwento ko na sa kanila na sya si John Inigo Kim. Member ng Kpop boy group na SKY.
Ang boyfriend ko since highschool hangang makaalis kami ng South Korea.
Naikwento ko na rin sa kanila ang tungkol kay Kairo.
“Pinagkakatiwalaan ko kayong dalawa. Kayo lang nakakaalambg tungkol kay Kairo.”
.
.
“Who’s Kairo?”
Nanigas ang buong katawan ko. Halos hindi ako makahinga ngarinig ko ang boses nya sa likod ko.
“Ahh… Hi Mr. Kim. Pinag kukwentohan lang namin yung nabasa naming novel sa app.”
Sh*t buti mabilis magpalusot si Jake.
“Tara na bhe, ayos ka lang ba? Hehehe”
Hinila na nila ako paalis dahil talagang nanginginig ang buing katawan ko.
Hindi nya pwedeng malaman ang tungkol kay Kairo. Not yet. He is at the peak of his career.
.
.
“Bhe muntik na tayo dun.” Mangiyak ngiyak pang sabi ni Jake habang nag papapadyak ng paa na parang bata.
“Kinabahan ako. Feeling ko I committed a crime at nahuli ako. I never felt so nervous before.”
Paulit ulit na nag inhaile exhale pa si Jaz habang naka hawak sa dibdib nya.
“Natatakot ako. Wala ngag babanggit nito kahit kailan. Lalo na pag nasa public place tayo. Thank you sa pag back up nyo sa akin.”
Pilit ako ngumiti sa kanila.
.
.
.
Sa hallway.
“Wala kang ikukwento kay Simon about this, ah,, Jaz!”
“Oo naman!”
sabay zip ng kamay nya sa bibig nya.
Nakasalubong namin si JI na may mga kasamang babae.
Magkabilaan pa ng kamay nya ay may mga babaeng akala mo maliligaw sa daan pag nabitw sa tatay nila.
Nakatitig sya sa akin kaya umiwas ako ng tingin.
“Bhe, play boy naman pala yata yang ex jowa mo. Dame nyang chikana ah.. parang mga wings na anytime ililipad sya king saan.”
Mahinang sabi ni Jake.
“Gwapo sya kaya hindi na akonag tataka.” Naka simangot naman si Jaz.
Nag buntong hininga na lang ako.
.
.
Oras ng klase. Nag paalam ako na mag cr.
Walang masyadong student sa paligid dahil halos lahat nasa class room.
Tsuppp…Tsuppp..
“Your lips taste so sweet.”
“Ahehehe…”
“ahhhmmm…mmmm.”
“….mmmmm…mmmm..”
Nakita ko ang babaeng naka sandal at nakatalikod sa sink habang ang lalake naman ay halos ihiga na sya sa lababo.
Nakakawit ang dalawang kamay ng babae sa leeg ng lalake.
Naka tungkod naman bilang suporta ang dalawang kamay ng lalake sa sink.
Kumalas na ang lalake sa paghahalikan nila kaya nakita ang muka nito.
“Si JI.”
Nagmamadali akong bumalik sa classroom.
“Ayos ka lang bhe? Namumutla ka.” Hinahawi ni Jaz ang buhok ko.
“May masakit ba sayo?” tanong naman ni Jake.
Parang ang layo ngga boses nila. Gusto kong sumagot pero hindi ako makapag salita.
“Kaye!”
“Bhe!”
“Ms. Velarde!”
“Baby!”
Yan ang mga huling salitang narinig ko bago mag dilim ng tuluyan ang paningin ko.
.
.
.
Pag mulat ng mata ko, alam kung hindi sa clinic ay sa hospital na ako na roon.
“Bhe, naririnig mo ako? Kamusta pakiramdam mo?”
“Jake, Jaz. Anong nangyari?”
“My gawd hindi mo alam? Nag black out ka lang naman at hindi ka na humihinga kanina. Akala ko matutuluyan kana!” namumula ang mata ni Jake at parang galit pa ito.
“Bakit? Parang hindi naman ako sinumpong ng asthma.”
“ Pag balik mo galing Cr namumutla ka na.” paliwanag ni Jaz.
“Padating na ang mama mo. Ayaw umalis ng John Inigo mo dito. Sya ang nag CPR sayo mula sa school hangang dito sa ospital.” Pabulong na sabi sa akin Jaz.
Nakita kong nakaupo sa couch si JI at nakatitig lang sa akin without any expression on his face.
“What? Si mama lang ba?”
.
.
“Kaye anak what happen to you?”si mama.
Hinila ko si mama payakap.
“Ma nasaan si Kairo? Hindi sya pwedeng pumunta dito. Nandito si JI.” Umiiyak na ako.
Narinig ko pang pag lakas ng hinga ni mama, sign na ngulat sya.
Dahan dahan syang lumingon sa lalkeng naka ngayon ay naka tayo na at papalapit kay mama.
“Annyeong imo.” Nag mano sya kay mama.
Nakita king nag papanic na rin si mama.
“Ahh.. Inigo. A-anong ginagawa mo dito?” she fake a smile at tumingin ulit sa akin.
“ Kukunin ko na po ulit si Kaye.” Seryosong sabi nito.
“Ganun ba? Sige mag usap na muna kayo. Puntahan ko lang ang doctor."
.
.
.
Mama.
“ Hon, Kairo. Let’s go. Sa ibang ospital pala dinala ang mommy mo. Tara na dalian nyo."
Nagtataka naman ang asawa ko sa akin.
“Mamaya ko na ipapaliwanag.” Sabi ko sa kanya.
Sumakay na kami ng sasakyan at umalis.
“Your mom is okay. Fake news lang pala. Hindi sya ang nsa ospital mamaya after class ni mommy mo saka natin sya I meet. Okay?”
“Sure mama. Buti hindi si mommy ang may sakit.”
Naaawa ako sa apo ko. Pero nirerespeto ko ang desisyon ng anak ko na huwag na muna ipaalam sa mag ama ang tungkol sa isa’t isa
.
.
.
- Writer
