Twisted Souls

19. Blonde

Candy glared at me.

Ilang minuto ang lumipas na katahimikan. No one dared to speak up. Medyo na bored na ako sa titigan naming dalawa kaya inirapan ko na si Candy.

Javier on my body, cannot think. Halata na nagpa-panic ngayon ito at hindi alam ang gagawin kasi iiyak na ang babaeng pinakamamahal niya.

Nakita 'kong palipat-lipat ang tingin ni Suzy. Mukhang nag-aabang ng susunod na sasabihin ni Candy—Candy's cheeks are red. Natigil ang luha nito, pero akala mo ay isang malaking trauma ang nabalitaan niya.

She didn't like what I've said, huh?

“What?” Iyon lang ang nasabi ni Candy. I was disappointed! What? Iyon lang ang masasasabi niya?

I was about to talk back when Javier pulled me out of the scene.

"Javier!" Candy squealed. "Talaga bang p-pinagpalit mo ako sa babaeng 'yan?! Bakit?!"

Napasinghap ako. "Hey, Javier. You are making it worse..." Sita ko dito habang hinihila niya.

Todo sigaw pa rin si Candy sa'ming dalawa ni Javier pero tuloy pa rin ang lakad ni Javier.

“President!” Suzy called, worried. Pero hindi lumingon ang lalaki. Oh no. Is he mad about what I've said?

"Javier! Nagpapahila ka sa babaeng 'yan?!" Matinis na sigaw ni Candy.

"Ano Javier? Hindi pa ba tayo babalik sa uhugin mong—"

"Shut up!" Suway nito sakin.

Tumaas ang kilay 'ko. This is not helping his situation. ..I hope he knows that? Like, why did he pull me out? Magmumukhang mas alipin si Javier kay Celestial nito.

Well... It's already worse. Ano pa ba ang ikakatakot naming dalawa?

“Hey!” Hinila 'ko ang aking braso sakanya, pero wala! Pag natatanggal ko ang hawak nito ay hinihila niya ang suot kong polo, “Where are we going?!” Inis na tanong ko.

He just glared at me, “Just... shut your bitchy mouth, Celestial.”

Okay, he's mad. My fault too—but really? Kakampihan niya talaga si Candy?

Okay, I know he warned me about it. ..pero my little mind didn't absorb the information well. ..plus the fact that I hate Candy to pits of hell because—kasalanan niya ang lahat ng 'to!

Plus. .. is Javier really dumb? Niloloko na nga siya ni Candy! Uto-uto pa rin! Kitang walang pakialam ang babaeng 'yon sakanya and only think for herself!

Tapos big deal sakanya?

Dinala ako nito sa isang bakanteng classroom. He looked at me with his burning stares. Kung makatingin ito ay akala mo susunugin ako ng buhay!

Medyo kinabahan ako. Nilunok ko ang aking laway and tried to act cool.

“Wala na,” I blurted. “Do you think pulling me here is a great idea?” I mocked him.

His forehead knotted, “Sa tingin mo ba ang ginagawa mo, nakakatulong?!” He scolded.

I pouted. Yes. I can save him for being stupid. Ang uto-uto niya!

“Yeah, I think?” Tamad na sagot 'ko. “I have allergies sa alikabok—”

“Celestial!” He yelled at me. My forehead knotted in annoyance. Why is he shouting?! “Don't make a move that will make me miserable in future! The f**k!”

Nainis naman ako, “What? What miserable? Ang mawala si Candy? Uto-uto! Siya nga ang may dahilan kung bakit tayo—” Naputol ako sa pagsasalita ng bumahing ako. ..

Nakakahiya. But, wala akong pakialam! It's just Javier who saw me sneezing without an etiquette!

“Let's stop your matter first kay Candy—”

“I can't!” He shouted.

Pinaningkitan 'ko ito ng tingin. “It will be hard for me! Sa tuwing nakikita 'ko ang pagmumukha bg babaeng 'yon—I can't help myself but to blame her! Alam niya! Sigurado ako! But what? He didn't even say sorry! Tapos what? She will show up because of selos?” I am gasping for air after I fired him that.

Umiling lang ito, he looks torn or whatever!

“Hindi nga siya nagse-selos! She's just territorial!” I pointed out.

“Celestial. ..” He warned me. Pagak akong natawa.

“Ewan. ..Javier,” I just shook my head. “Our set up is confusing me. ..I hate this. ..At lahat ng 'to ay nangyari dahil lang sa babaeng 'yon. ..? Tapos gusto mong suyuin 'ko siya?” I explained..

He sighed, ang masamang tingin nito ay napalitan na lang ng pagka-seryoso.

“I am doing the same thing for you too, Celestial! Nag-aaral ako ngayon!”

“At ganon din ang ginagawa 'ko!” I hissed.

Umiling ito. “I suggest we should stop first—”

“I can't!” I roared on him. “I just can't! Hindi mo ba naiintindihan? Iba ang buhay mo sa'kin! Kung laro-laro lang sayo ang pagtigil—oh my. Hindi mo makukuha! Dahil mayaman ka!” I snapped.

Nagkatitigan kami ng ilang minuto. Umiwas din ito, habang ako ay hinihingal dahil sa galit. Nakaramdam na ako ng sipon sa ilong dahil sa'king allergies. ..

“Sa tingin mo, kung ganito tayo lagi. ..Makakabalik pa ba tayo sa dati?” He asked me.

Napangisi ako, “Sa tingin mo? I don't think so too.”

I am pissed off. What is he asking? Nakakatakot na tanong iyon! Dahil sa inis at galit—I walked out. This is frustrating me because he is right—hindi kami babalik sa dati kung. ..hindi kami magkakasundo. ..

We are both trying to team up, but I hate how his life works—and obviously, Javier hates how I wanted it to work! I hate this! For pete sake, hindi 'ko naman binabago ang buhay niya! I just hate Candy the hell! Buhay niya ba si Candy?!

After that day, halatang maraming gusto ang magtanong sa'kin tungkol sa ginawa 'ko jay Celestial—but everyone who dares to question. ..is getting a warm glare from me.

“Oh c'mon boy!” A white guy provoked me when he didn't get the answer that he wanted, “Tell us. Para namang others! So kayo pala ng number one rival mo?”

“Hindi kami.” I hissed. “Could you please stop asking? Ang chismosa mo para sa isang lalaki!” I grunted.

Napanganga naman ang lalaki. I rolled my eyes before walking out. He is so pushy! Nakakairita! Kalalaking tao!

“What bro? Yo serious?” He said in dismay.

Sa tuwing may lumalapit sa'kin—hindi ako nagkamali sa pagpapakita ng sarkasmo at galit. I want to show everyone that I don't like asking me. Seriously, anong buhay ang meron si Javier? Walang privacy?

Lahat pwede makisawsaw?

After the class, I went straight to home. I declined everyone's invitation para sa inuman. I am very happy too dahil wala pang sumasapak sa'kin.

I went to his room and throw myself in bed. Tinignan 'ko ang ceiling nito.

How I hate this life. ..Makakabalik pa kaya kami sa dati? I really want to—because Javier's life? I can't live with it.

Hindi 'ko napansin na nakatulog na ako. Paggising 'ko ay umaga na at kumakalam ang sikmura 'ko. I asked for coffee. I am fixing myself for school.

“Going already, son?” I stopped when Mr. Castell called me.

“Good morning.” I greeted the old man. Aalis na sana ako pero nagsalita ulit ito. ..

“What are you trying to do?” Mr. Castell asked.

My forehead knotted. “What?”

“I said stop playing around!” His voice thundered all over the room. “Huwag mo lalapitan si Faith! Jameson likes her!”

“Faith just told me she doesn't like him.” I mocked him.

“Javier!” Mr. Castell warns me. Pero hindi 'ko iyon pinansin. I am not in the mood. ..

Hindi 'ko alam kung paano lalapitan si Javier, I hate him right now! How can I monitor him if I don't want to inform him?

Wala din itong text! Should I text him first?

No! Why would I do that? Argh!

Hindi na ako nagtaka ng marami pa rin ang nagtanong sa'kin. Hindi 'ko pinansin ang mga tanong nila. The others called me snob. I don't care about them.

“Yow, Javier!”

I sighed. Sinamaan 'ko ng tingin ang tumawag sa'kin. Now, what?

The guy chuckled. “What happened to you bro? Ang sama ata ng gising mo simula nong aksidente!”

I sighed, “Anong kailangan mo?”

“I just want to inform you to attend our training. Hinahanap ka na ni Coach.” He reminded me.

Napailing ako. Javier is the captain of football team. ..And I don't play ball. Paano 'yan? Wala akong balak mag-training o laro!

“I am not fine.” Palusot 'ko sakanya. Magsasalita pa sana ito pero tumayo ako. “I need to take my meds now. Bye.” At umalis na ako.

Habang naglalakad sa building ng college of arts ay hinahanap 'ko ang aking katawan—malay mo ay makita 'ko siya dito. ..Where's that boy? Gigilitan 'ko talaga siya pag nalaman 'ko na he skipped classes to get even on me!

“Hey, Javier!” Nagulat ako ng may lumapit sa'king babae—its the secretary of student council! “Si Faith ba ang hinahanap mo?” She asked.

My eyes widened. How did she know?

“It's obvious. ..Ang layo ng building niyo. ..” She laughed.

Tumaas ang kilay 'ko. Close ba sila ni Javier?

“Where is she?” I asked.

“I saw her in class earlier. ..”

Oh. So pumasok si Javier? Good.

“Okay. Thanks.” at tinalikuran 'ko ang babae.

At least, he's going to class. Kahit iyon na lang ang gawin niya. I'll just review harder.

Isang linggo 'kong hindi nakita si Javier sa campus. Lagi akong dumadaan sa building—at ang sinasabi nilang lahat ay pumasok ito sa klase niya kanina. I was relieved. ..pero hindi na ako mapakali. ..something is fishy. Parang may mali.

I really need to ask someone. ..At ang unang pumasok sa isip 'ko ay si Suzy. Alam niya dapat kung nasaan si Javier. ..na nasa katawan 'ko.

I spent my time finding where Suzy is. .I need her to confirm that my body is going to classes!

Nagtaka ako ng makita si Suzy sa gate ng university. She looks very worried. Lunch time na ngayon. Anong ginagawa niya diyan?

“Suzy?” I called her.

Nang lumingon ito sa'kin ay sumama ang tingin niya. Bakit ba laging galit kay Javier ang isang 'to? Sabagay, I told her that.

“Kasalanan mo 'to!” Bungad niya sa'kin.

My forehead knotted. What? “Anong ginawa 'ko?” Takang tanong 'ko sakanya.

“Ikaw ang may kasalanan!” Then she hit me her book. Pilit 'ko namang iniiwasan 'yon. “Nagrerebelde na si President! Ano?! Bakit ka kasi nakipag-break?!”

Rebelde?! Break?

“Ouch! Stop hitting me! Hindi 'ko alam ang sinasabi mo!” I hissed.

Pinanlakihan niya ako ng mata. “President is miserable! Anong gagawin mo ngayon, huh?!” Sigaw nito sa tenga ko!

I like Suzy's attitude. If only hindi lang ako nasa katawan ni Javier ay malamang tumatawa na ako!

Pero ano daw?! Miserable?!

"What are you talking about?" Tinignan ko siya. "Wala akong ideya sa sinasabi mo!" Tanggi ko pa ulit.

Umasim ang mukha nito at tinignan ako ng masama. Kanina pa ako siguro tunaw dito kung ganyan lagi ang titig niya!

“Nagrerebelde siya!” She hitted me. Hinawakan 'ko ang kamay nito para pigilan ang paghampas niya!

Ang sakit na ha! Hinuli ko ang braso nito at sinamaan siya ng tingin. Now, I need some information about what is he talking about.

“What are you talking about?! Hindi kita maintindihan! Could you please explain?!” I yelled.

“Hindi mo alam?!” Sigaw niya.

Tumango ako. “I don't have any ideas! So could you please. ..tell me one by one?!”

“Pero ginawa mo 'to sakanya!” Sisi niya pa. It started to frustrate me. “One week na siya nagha-half day at isang subject lang minsan ang pinapasukan! Nas-stress ako dahil pinapasa niya sa'kin ang gawain sa council! Tapos ngayon, hindi siya pumasok! At sinabi niya sa'kin na dalhin 'ko ang notes ngayong araw!” She hissed.

Nagpantig ang tenga 'ko sa narinig. ..What? First subject pumapasok?! What?! What?!

“Yow, Suzy!”

Sabay kaming napalingon ni Suzy. Napanganga ako. While Suzy gasped.

“President. ..anong ginawa mo sa buhok. ..”

Nang magsalubong ang tingin namin ni Javier ay nawala ang ngiti niya. Ang mahaba 'kong buhok ay hanggang balikat na lang nito. ..he colored it blonde. ..

Nagpakulay siya ng buhok!

My long jet black straight hair. ..is gone?

My jaw clenched. My first turn into ball. Not. ..not my hair!

“J-Javier. ..!” Gigil na bulong 'ko habang sinasamaan ito ng tingin.