Twisted Souls

24. Casual Talks

Wala namang nangyaring kakaiba sa sumunod na mga araw. Javier and I are just texting each other casually. Sinusunod namin ang nasa agreement, but Javier is Javier—he is such a jerk and that's a fact. Hindi na mababago.

"Hindi nga pwede." I hissed on him. Kakatapos 'ko lang ng midterm exam sa major subject ni Javier! Talagang sabog ang utak 'ko dahil kaka-review!

At talagang tumawag siya para mag-paalam uminom? The nerve! Pupunta pa ako sa practice niya in football, tapos siya diretso inom? Huh? That is not fair!

"Come on! It's friday! Isa pa, sila Suzy ang kasama!"

"Javier, nag-usap na tayo tungkol dito!" I yelled.

Nakakainis. I can't skip the football practice this time! Ngayon pa lang ako aattend dahil lagi akong gumagawa ng excuse! Tapos ito ang bungad niya? Kailangan ay kasama ako! But I can't?

"Well, kasalanan mo kung bakit hindi ka uma-attend sa mga practice. I said, you don't need to ace my exam—"

But I am not like that! I always like to excel in everything!

"Javier—"

"But you insist. Ako? I reviewed too! Ni-review 'ko pati ang project mo for science fair! I think I deserve friday!" He insist.

My forehead knotted in annoyance. Hindi siya pwedeng uminom ng wala ako. Baka mag-eskandalo siya! Nakakairita!

"Javier! Puta naman, we already talked about this! Walang iinom hangga't hindi ako kasama!"

"Oh my god! I've been a good boy for a week! I deserve a break!" Reklamo niya sa'kin at binaba agad ang tawag.

Napahinto ako sa paglalakad. I sighed in dismay. That b***h is really, and forever will be pain in the ass.

Papasok na sana ako ng field pero bumalik ako. I need to go with Javier. I need to monitor my body! Baka mamaya ay may magtangka sa katawan 'ko at tanga-tanga pa 'tong si Javier!

I asked him through text where the bar is. Wala akong choice kung hindi sundan siya! Well, talaga namang naging mabait ito for a week. He is always updating me—lahat ng ginagawa niya. A week have been very smooth, until now happened.

"Saan ka pupunta?" May lalaking humarang sa daan 'ko.

Argh. At sino na naman 'to?

"It's none of your concern." I told him at nilagpasan siya pero hinila pa nito ang braso 'ko!

My forehead knotted and looked at him. Anong problema niya?

"You're the captain, pero ilang buwan ka ng laging wala dito. Napupunta tuloy sa'kin lahat ng gawain!" He hissed on me. Tumaas ang kilay 'ko.

"Oh. I'm sorry for that. Pero ngayon, kailangan 'kong umalis. So excuse me?" Dumiretso ulit ako pero hinarangan niya! "Ano ba?!" I glared on him.

Sumipol ito, "Talagang naging mainitin ang ulo mo huh. .."

Nginisian 'ko ang lalaki, "Buti alam mo." Nilagpasan 'ko ulit ito.

Pero napairap ako ng hinarang na naman niya ako! What the f**k is wrong with him? Who is he anyway?

"Anong problema mo?"

"You know, you should get out from the team."

Oh man, hindi 'ko susundin 'yon. I know how Javier loves playing football. Nakita 'ko na kung paano maglaro ito kaya't hindi ako papayag sa utos ng lalaking 'to!

"Ang sabi 'ko, may emergency di'ba?" Nagtitimping paliwanag 'ko.

He just shook his head while smirking. Nakakairita! I gritted my teeth to control myself from shouting. This boy is really annoying. I hate him! Bakit ba ang daming humaharang pag may gagawin ako?

"Isusumbong kita kay coach. Hindi porket anak ka ng may-ari ng university ay—"

"Could you please shut the f**k up?!" I glared on him, "Oo, anak ako ng may-ari ng university! Gusto mo bang patalsikin kita dito?!" I roared. Nakakairita! Sino ba siya? Co-captain? Ang alam 'ko walang ganon—why is this boy stressing so much about it?

His forehead knotted, pero muling ngumisi at natawa. Umiling pa ito. Baliw. Tsk. What a waste of time!

Lalagpasan 'ko na sana siya pero nagsalita ulit ito.

"Napakayabang mo naman. .." Aniya.

I just shook my head on him then leave—pero naging mabilis ang pangyayari at hinila ako nito para suntukin! Sandali nawala ang pandinig 'ko dahil sa sakit. My eyes immediately watered up! Oh my god, ang sakit!

Hinawakan 'ko ang aking panga at tinignan ang lalaking sumapak sa'kin! Anong problema niya!?

"Anong ginawa 'ko sa'yo you f*****g bastard!?" I shouted on him with full of grief. Hindi 'ko palalampasin 'to—isusumbong 'ko siya kay Mr. Castell!

"Anong ginagawa? Eh ang yabang mo—" Kumunot ang noo nito at natigil. ..The guy leaned on me and looked at me very carefully, "Umiiyak ka ba?"

Nanlaki ang mga mata 'ko—damn! Sinong hindi iiyak sa sapak niya!? Ang sakit kaya! Pero hindi ba iyakin ang mga lalaki pag nasapak? How can they manage to bear with this kind of pain! Ang sakit!

"Hindi!" I shouted on him. Halata namang hindi siya naniwala at natawa.

God! I want to pull his hair at isusubsob 'ko siya sa lupa! Nakakairita! Pero hindi 'ko pwedeng gawin 'yon—maraming makakakita na nananabunot ako! Patuloy pa 'rin sa pagtawa ang gagong sumapak sa'kin at pinagkakalat na umiiyak ako!

Nilingon 'ko ang paligid at nakita 'ko na ang mga chismosa! God! Uwian na kasi ng iba! This is so shameful! Kahit nanghihina ay pinilit 'kong tumayo, sinamaan 'ko ng tingin ang lalaki.

"I s-swear. .." Oh my! Even talking hurt so much! "I swear, bukas ay tanggal ka na dito. Tingin mo nagyayabang lang ako? Putangina mo, hindi!" I lowly hissed before walking out.

May naririnig akong tumatawa, o hindi kaya ay bakit hindi ako gumanti. Paano ako gaganti!? Kung marunong lang ako, durog na ang mukha ng lalaking 'yon! Hindi pwedeng matapos ang araw na 'to na hindi naki-kick out ang lalaking 'yon sa university na 'yon!

Dumura ako ng dugo. Bwisit talaga!

Wala akong nagawa kung hindi umuwi muna. Literal na nanlalambot ang kalamnan 'ko. Damn, how do boys bear with this kind of pain? Isang sapak pa nga lang ay naiiyak na ako. Paano pa ang iba na ang dami?

I have a small cut in lip. Unti-unti ng lumalabas ang pasa sa'king pisngi. I sighed.

I checked my phone at napataas ang kilay 'ko ng makita ang tatlong missed calls ni Javier. May text messages din siya. Woah, he is looking for me?

Ganda:

Hey, nasaan ka na? Pupunta na ako ha.

Nandito na ako.

San kana

Uy

Sinong sumapak sa mukha 'ko!?

Hoy sagot.

San ka?

Napairap na lang ako sa mga tanong nito. I don't know who punched me.

To Ganda:

Nasa bahay na ako. Saan ka? Umuwi ka na!

Baka kung ano pa ang gawin niya sa katawan 'ko habang naglalasing! I texted Suzy to update me where my body is. Nakakainis talaga ang lalaking 'yon! Habang siya ay umiinom—ako naman ay nasapak! Oh my god, I am so tired! Bukas 'ko na lang kakausapin si Mr. Castell! I need a break!

Suzy:

Kanina pa siya umalis. ..

Napabangon ako sa nabasa. What!? Bakit wala pa 'rin siyang text? Where is he? Where's my body!? Napatayo ako at nag-desisyon na hanapin si Javier. Saan kaya niya dinala ang katawan 'ko!? Argh!

Habang nag-aayos ng sarili ay napahinto ako ng makita si Javier sa pintuan ng walk-in closet. I sighed in relief.

"Saan ka galing?" I asked him.

Lumapit naman ito sa'kin at mabilis na kinuha ang pisngi 'ko.

"Aw. Masakit manapak si Alexis monggoloid." He announced while checking my bruise. Napatingin ako sakanya—I am glad he's okay—I mean my body is okay.

Napaiwas ako ng tingin ng tignan niya ako, "Are you okay? You're quiet."

My forehead knotted. Why does he love to state the obvious? Tinabig 'ko ang kamay niya at pumunta pabalik sa kama.

"Obvious naman diba? Hindi ba halata?" I glared on him then throw myself at bed. "Akala 'ko ba uminom ka? Bakit daw kanina ka pa umalis?"

Humiga din ito at tumabi sa'kin, mabilis akong lumayo—but he really leaned on me. Uh-huh?

Is he getting comfortable? Sana ay hindi! Hindi kami close at wala akong balak makipag-close sakanya.

Medyo lumayo ako kay Javier, pero he unconsciously move himself to me even more. Ayaw magpatinag.

Hinayaan ko na lang ang lalaki na sumandal. Tutal ay katawan ko din naman ito at katawan niya ang sinasandalan.

Why am I making leaning such a big deal?

"Ang pangit talaga ng trip nong Alex na 'yon, " he started. Javier sighed while shooking his head.

Napanganga ako. Bakit ko ba nakalimutan na maraming kaaway ang isang 'to at maraming kabugbugan? Kung ako ay babae at pinapatulan niya, paano pa kaya yung mga kauri niyang gago?

"Sino ba kasi 'yon?" I asked him, while staring at the ceiling. "Bigla na lang nananapak!" I hissed on him.

"Gusto maging captain ng football." Aniya, "Epal talaga 'yon. Paano ba kasi kayo nagkita?"

"Bakit parang sinisisi mo pa ako kung bakit ako nasapak?!" I glared on him. He just smirked.

"Tinatanong lang kita!" He laughed.

Bumangon ako at sinamaan siya ng tingin, "Inaasar mo ba ako? Get out you f*****g b***h!" Sigaw 'ko sakanya.

Napailing naman ito at lalong natawa. Nakakainis! He's really enjoying this, huh? Hindi niya ba alam kung gaano kasakit masapak? Babae ako! Masakit para sa'kin! f*****g dumb, walang pakiramdam!

"Alis!" Taboy ko sa lalaki.

Kung maayos siguro ang ugali nito, maybe it was so much better! Siguro nga ay hindi nangyari samin ang trahedyang ganito!

"Ginamot mo na?"

"Sabing alis 'eh!" I hissed on him. Kumunot naman ang noo nito.

"Bakit ka ba sumisigaw? Anong problema mo?!" He really have the guts to shout at me, huh? Ang kupal talaga! Nakakainis! "Nandito na nga ako—"

"Sino ba kasing may sabi na pumunta ka dito?!" I shouted on him. "Umalis ka na! Gusto 'kong magpahinga! Layas!"

Napailing na lang ito, "You and your attitude! Ang tapang-tapang mo sa'kin tapos mababalitaan 'ko na umiyak si Javier dahil sinapak ni Alex!?"

Nagsalubong ang kilay 'ko dahil sa inis, "Ikaw na mismo ang may sabi na masakit manapak ang isang 'yon! God, you're so bobo! Hindi mo ba alam parang nabingi ako sa sakit!?" I shouted on his face. I am so frustrated!

Inilapit din nito ang mukha niya, "Masakit?" Malambing na tanong niya.

Dinuro 'ko ang noo nito para mailayo ang mukha niya sa'kin, "Are you flirting with me?" God, bakit kakaiba ata ang kinikilos niya? Kinakabahan ako! I feel my heart racing sometimes because of him!

"Flirting? In your body?" He giggled, "Is it working?" Javier teased me.

Saglit akong natulala. Wow, the audacity of him to play around...

Sinamaan 'ko siya ng tingin, "No." That's completely nonsense! Talaga naman, Javier!

"I can't imagine myself flirting with my own face." He shared, "Parang narcissistic." At tumawa ito. Napasimangot ako sa sinabi niya. Sobrang nonsense na niya.

"Stop talking shits." I hissed, "Are you considering to flirt me?"

Nilingon ako nito, "Never." Then he playfully smirked.

Naalala 'ko tuloy ang mga panahon na nasa ospital ako. His friends just told me that I am his childhood crush. Napailing na lang ako at natawa.

"Okay. Maniniwala ako diyan." Asar 'ko sakanya.

Nilingon ako nito, naguguluhan siya.

"Parang pilit pa na maniniwala ka sa'kin?" He's confuse. Natawa naman ako. He's really crazy!

"May sinabi kasi sa'kin yung kaibigan mo. .." Niliitan 'ko ang aking mata.

Mukha naman itong kinabahan, "Ano? Anong sinabi?"

Tumawa lang ako bilang sagot at hindi siya pinansin. Halatang kabado ang gago kaya tawang-tawa ako. He is so guilty! Para namang sinabi ng kaibigan niya na may gusto siya sa'kin—well childhood crush daw ako nito.

"Wala. .." Umiling pa ako ng mariin, pero may ngiti sa labi. Syempre, para maasar siya.

Lumapit pa ito lalo. Determinadong malaman kung ano ang sinasabi ko. Hay. Would he like it pag nalaman niya na may alam ako?

"Ano nga?" Pangungulit nito sa'kin. "Tell me! Baka mali ang pagkakasabi nila sa'yo! I need to correct some informations!" He tried to convince me. I laughed.

Why is he so desperate? May hindi pa ba ako nalalaman? Baka gusto niya ako to the extent na patay na patay siya?

Ngumuso ako at inilapit ang mukha 'ko sakanya, "Bakit? Ano ba yung itatama mo?" I teased him.

Hindi na siya nakasagot at natulala lang sakin. I smirked at him.