ภาพเพดานไม้เก่าซ่อมซ่อปรากฏอยู่ในม่านสายตา เสี่ยวเม่ยใช้เวลาจดจ้องพื้นที่อันว่างเปล่านั่นมาจนข้ามพ้นวันใหม่
เมื่อคืนนี้เขานอนไม่หลับ ความตื่นเต้นยังคงชัดเจน และจนบัดนี้ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยลงไปเลยสักนิด หนำซ้ำกลับทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกที
แสงแดดยามเช้ารอดผ่านช่องว่างเล็ก ๆ บนบานหน้าต่างเข้ามาได้พักใหญ่แล้ว เสียงตีกรองร้องบอกเวลาต้นยามเหมาเพิ่งดังแว่วไปได้ไม่นาน
แต่กิจวัตรประจำวันของพ่อค้าหมั่นโถวนับตั้งแต่วันนี้ไปคงมีอันต้องแปรเปลี่ยน
เสี่ยวเม่ยไม่จำเป็นต้องตื่นนอนยามเหม่า ออกจ่ายตลาดจนต้นยามเฉิน จากนั้นจึงเตรียมวัตถุดิบและออกมาตั้งแผงขายเมื่อถึงยามซื่ออีกต่อไป
เพราะนับแต่นี้เป็นต้นไป เขาหาใช่พ่อค้าหมั่นโถวจากตรอกเล็ก ๆ ในย่านสถานเริงรมย์ แต่ได้กลายเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของหลงฮูหยิน มารดาผู้ให้กำเนิดแม่ทัพประจิม!
เมื่อวานนี้เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เฉินฮ่าวเทียนเสนองานสบายเ
