ปึ้ง กึ่ก!!
หมับ!!
“อ๊ะ...พี่จะทำอะไรดาวคะ...” คนตัวเล็กที่ถูกสวมกอด ทันทีที่เข้ามาในห้อง พร้อมกับเอ่ยถามเขาด้วยความตกใจ
“ก็ทำสัญญาไงครับ”
“คนเจ้าเล่ห์ไม่ใช่แล้ว”
“วันนี้พี่เหนื่อยมากเลย พี่แค่มาขอกำลังใจจากน้องดาวและลูก”
“อ๊ะ...ดะ...เดี๋ยว...ค่ะ” ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะได้ตอบอะไร ก็ถูกคนตัวสูงจู่โจม ห้องที่มีแอร์4ตัวเย็นฉ่ำ นาทีนี้บอกเลยว่าเมื่อถูกไฟราคะครอบงำ ก็ไม่อาจต้านแรงได้ไหว
“ไว้หายเหนื่อย พี่จะอนุญาตให้น้องดาวไปทำงาน”
“จริงนะคะ” สาวน้อยตาลุกวาว เมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ทำไมต้องอยากทำงานขนาดนั้น” ปกติยิ่งอยู่สบายก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือไง แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขาก็รู้สึกดีอยู่ดี เพราะที่เธอเป็นแบบนี้มันทำให้เขาวางใจว่าเธอไม่มีทางเกาะเขากินแน่นอน หากเป็นผู้หญิงคนอื่น คงงอมืองอเท้าหวังเกาะเขากินเพื่อให้ตัวเองสบายไปทั้งชาติ
“พี่เข้าใจดาวหน่อยได้ไหมคะ ดาวอยู่เฉยๆ ไม่ได้ ดาวเบื่อ ถ้าไม่
