“ท่านไปหลบก่อน” เจ้าหญิงเอเดียไลน์ตรัส ก่อนที่จะรีบหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ให้เรียบร้อย
ส่งวิลเซนส์ก็รีบไปหลบในตู้เสื้อผ้า เพราะดูจะมีแค่ที่เดียวแล้วที่คิดว่าน่าจะเป็นที่ซ่อนได้
แกร๊ก แอ๊ด!!
“ทะ...ท่าน...วิลเลี่ยมเองหรือ?” ทันทีที่เปิดประตูออกมา ก็ต้องแปลกใจ เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าห้องนั้นคือวิลเลี่ยม ไม่ใช่พ่อของเธอ
“ถวายความเคารพพ่ะย่ะค่ะเจ้าหญิงเอเดียไลน์...”
“ทะ...ท่านมาที่ห้องของเรา...มีเหตุอันใด...”
“วิลเซนส์อยู่ไหนขอรับ...” แอบตกใจอยู่ไม่น้อยที่องครักษ์ของเจ้าชายแมทเธียสรู้ แบบนี้...รู้กันทั้งเมืองเธอได้เสื่อมเสียชื่อเสียงแน่ๆ ที่ได้กับองครักษ์ ไม่ใช่เจ้าชาย
“...”
“ทุกอย่างจะเป็นความลับ กระหม่อมช่วยได้เพียงเท่านี้...ได้โปรด...บอกกระหม่อมเถอะขอรับว่าพี่ชายกระหม่อมอยู่ไหน” วิลเลี่ยมกล่าว พร้อมกับขอร้องให้เจ้าหญิงช่วยบอกความจริงกับเขา
ซึ่งเจ้าหญิงก็ยอมเมื่อเห็นแววตาแห่งความจริงใ
