Bugünü sağ salim bitirmiştik ama ben hala kendime inanamıyordum. Asya'ya yan gözle bile bakmadan şirketten çıkıp gitmiştim. Ona da herkes gibi davranınca hem kendimi kötü hissettim hemde Asya'nın şaşkın bakışlarından kaçındım. Oysa şimdi yan yana büromdan ayrılıp beraber karşılıklı sohbet ede ede yemeğimizi yiyerek evimize gidiyor olabilirdik. Tüm bu düşünceler ışığında eve vardığımda karşımdaki zifiri karanlık canımı sıktı. İçeri girmemle elimdeki çantamı koltuğa bıraktım. Ceketimi de kolçağa koyup koltuğa yığıldım. Başım koltuğun arkasına yaslı gözlerim kapalı tüm gün uzaktan izlemek zorunda kaldığı sevdiğime baktım. Bir yerden bir yere koşturup elindeki kağıtları okumaya çalışmış heyecanla kuş gibi şakımıştı. Oturduğum yerden kalkıp kravatımı çözerek yukarı çıkmaya başladım. Düğmelerimi
