Elle’s POV
HINDI ko na namalayan ang oras. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakaupo sa gilid ng kama ni Mav sa loob ng ICU, nagpapasalamat ako sa nurse dahil hindi agad nila ako pinalabas. Nang tapos na ang oras ng dala, tsaka pa lang nila ako nilapitan na kailangan ko nang lumabas. Kahit ayoko pa wala akong nagawa. Kaya lumabas ako. Pero nakatayo ako sa labas ng ICU. Pinagmamasdan ko lang siya, parang binibilang ko ang t***k ng puso niya at pagtaas baba ng hininga niya.
Nang makita kong lumapit si Sydney, may hawak na panyo at kunwaring umiiyak, parang may nagliliyab na apoy na galit sa puso ko.
“Anong ginagawa mo dito? May tapang at kapal ka pa ng mukhang magpakita dito?” gigil na gigil kong tanong. Para siyang maamong tupa.
“Elle, please, calm down,” hiling niya, nanginginig
