ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ที่ฉันได้เป็นอิสระจากตองเก้า เจ้าตัวบอกกับฉันว่าเขาจะไปทำธุระสำคัญ และฉันก็ไม่ได้ถามว่ามันคืออะไร เพราะฉันเองก็ไม่อยากรู้เรื่องของเขามากมายขนาดนั้น
ปี๊ดดด...ปี๊ดดด...ปี๊ดดด...
เสียงกดคีย์วิทยุลากยาวติดกันทั้งสามครั้ง นั่นทำให้ฉันรู้ว่ากำลังมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นในเวลานี้
ฉันเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นอนทันที พร้อมกับที่เงียหูฟังอย่างใจจดใจจ่อ
( เกิดเหตุ ว.241 (ถูกฆ่าตาย) มีคนพบศพผู้เสียชีวิต เป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปี ที่บริเวณหมู่บ้านร้างxxx และคาดว่าอาจจะถูกทำร้าย จนเสียชีวิตมาแล้วไม่ต่ำกว่าสามวัน หากลูกข่ายผู้ใดว่างเว้นก็ขอให้มา ว4.( ปฎิบัติ )ร่วมกัน ณ.จุดเกิดเหตุเวลานี้ด้วยเปลี่ยน )
ปัง ปัง ปัง!...
“ อันนา! มีคนพบศพคนตายที่บ้านร้าง ”
พี่อุนมาเคาะประตูห้องร้องเรียกฉันเหมือนทุกครั้ง เขาคงฟังรายงานมาจากวิทยุสื่อสารเช่นเดียวกัน ฉันเดินไปเปิดประตูค้างไว้ ก่อนพูดแซว
