Umakyat na sa kalangitan ang unang liwanag ng araw, ang malumanay na glow nito ay dahan-dahang dumampi sa tabing-dagat ng private villa. Ang dagat ay kumikislap sa ilalim ng unang sinag, habang ang mga alon ay mahinahong humahaplos sa buhangin, parang alam nila na may bago, mas magaan, at mas totoo sa buhay na nangyayari dito.
Si Sebastian Castillo ay nakaupo sa gilid ng maluwang na kama, tinitingnan ang mga paa niya nakatayo sa sahig ng villa. Ang mga mata niya ay nakapikit saglit, ini-enjoy ang tahimik at simpleng sandali pagkatapos ng gabing iyon. Ang gabi na iyon—ang halik, ang pag-amin, ang lahat—ay hindi basta basta mawawala sa kanyang isipan.
Hindi niya maalis sa isip ang tapang ni Althea. Ang paraan ng pagtitig niya, ng paglapit sa kanya, ng paghahandog ng puso niya nang walang a
