Humihingal si Sebastian, pawis ang noo at leeg kahit na sagad ang lamig ng aircon sa opisina. Ang buong paligid ay nagmistulang gulo—nakakalat ang mga papeles, nagbagsakan ang ilang folders sa sahig, at ang mesa na kanina’y malinis ay ngayon parang battlefield ng kanilang pagnanasa.
Nakahiga si Althea roon, magulo ang buhok, namumula ang balat, at nanginginig ang dibdib sa bawat hingal na halos walang pahinga. Sa gilid ng kanyang bibig, may manipis na bakas ng mga halik na iniwan niya. Wala na ni isang saplot na natira sa babae—tanging init at hiya ang bumabalot dito.
Sebastian’s jaw clenched. Hindi siya makapaniwala kung gaano siya nadala. Ilang beses siyang napapikit, pilit na kinakalma ang sarili, pero sa tuwing titignan niya ang babaeng nakahandusay sa mesa, para siyang sinusunog ng
