KUYA

CHAPTER 24

MOAkira POV

Pagkatapos sabihin ni kuya ang mga katagsng iyon, dumeretso na ako sa kote na pagsasakyan namin.

Tanging iniisip ko na ,may hindi sinasabi sila sa akin, yong kinabahala ko, I'm sure na ako ang pinag-uusapan nila.

Agad ako pumasok sa kotse.

At ilang minuto sumunod naman si kuya, at pinaandar ang kotse.

I check the time it's 6:30am, since our Class magsisimula ng 7:3am, malaki pa ang oras sa pag-byahe.

Tinitingnan ko si kuya ethan, May malaking problema itong dinadala.Nakikita ko ito sa kanyang mata may malaking binibitbit na problema.

Naglakad si Akira patungo sa kotse na sasakyan namin.

Yes di ko nakakalimutan ang pinag-usapan ni mommy na dapat mapa-payag ko si Akira sa kasunduan ng J&E company na ikasal si Akira at anak ng CEO ng Kompanya.

Agad naman ako pumasom sa sasakyan. Nakita ko peripheral vission ko na tinitingnan ako ni Akira.

Agad ko pina-andar ang kotse di pa naman kami mali-late.

AKIRA POV

"Ahmmmm Kuya Ethan, Ok ka lang ba? Parang msy problema ka? Nag-away ba kayo ni mommy?" Panimula niyang sabi sa akin.

"No. Akira.

May Iniisip lang ako. Kaya hayaan mo nalang akong msg-isip." Tugon ko sa kanya.

"Hmmmmm Sige kuya. Sabihin niyo lang sa akin.Kung may maitutulong ako.

Di naman ako hihindi sa inyo. kahit sa ka-unting bagay maka ambag ako sa inyo" sambiit niya habang nakatingin sa labas ng sasakyan.

Hindi ko namalayan na. Agad tumulo ang aking luha.Yes nasasaktan ako na makita si Akira na nasasaktan.

Agad ko naman pinunasan ang aking luha para hindi niya makita.Ayoko makita ang taong nagmamahal sa kanya.Umiiyak.

AKIRA POV

Nasambit ko ang mga katagang iyon kasi gusto makatulong sa kanila. Alam ko may malaking problema sila.Gusto ko lang makatulong sa kanila kahit sa kunti lang.

Paglinga ko kay kuya. Nakita ko na pumatak ang kanyang luha.Aking puso biglang nag-apoy sa sakit. Ang Dibdib ko parang nasusunog sobrang hapdi ang aking nararamdaman.

"Don't sorry Kuya Ethan. Kung ano man yang probldma niyo.Gagawin ko ang lahat na makatulong sa inyo." Nasabi ko sa aking isipan.

Sa kakaisip ko.Nakarating na pala kami sa school at naka-parak na pala si kuya.

Agad-agad lumabas si kuya.Hindi man lang siya nagsabi na andito na kami.

Tiningnan ko uli ang oras it's 7:18am.Nataranta ako kasi malapit na kami malate ni kuya.

ETHAN POV

Agad ako lumabas pagkatapos ko i-park ang sasakyan. Ayoko makita ang maamong mukha ni Akira.Ayoko masaktan ang taong mahal ko kaya di ko na siya sinabihan na dumating na kami.

Agad ako dumiretso sa classroom.Kaunti palang ang tao. Umupo ako sa aking upuan.

Nakota ko si Patricia.I remember, siya yong umaway kay Akira.

PATRICA POV

AHAHAHAHA Sa wakas may POV na ako.Hooy author. wag kang selfish AHAHAHA...

Maaga ako dumating sa classroom.Because I've a plann. (WahHahaha).

I really like Ethan Funtebella. He's the future guy na gusto kong makasama.

Yes.Tama ang nasabasa niyo.Gusto ko si Ethan.