My love

My love Episode 13

CHESKA POV.

Wednesday today, Ngayong araw na ito ang alis ng mga kapatid ko. Nakaka lungkot, kasi hindi ako sanay na wala sila dito araw araw. Nakakatuwa din the same time kasi ma aachieve nila ang pangarap nila, unlike me pangarap ko kasing mag travel, then first kong pupuntahan ay ang japan. Kahit isa sa pangarap ko hindi pa natupad. Lalo na ngayon iba nanaman ang goal ko. Ang goal ko ngayon ay ang gumaling sa sakit ko, para naman kahit papano hindi ako pabigat sa pamilya ko. Kaya nga mas gusto kong may trabhao para naman napupunan ko pa rin ang gamot ko, gamot palang buong buwanang sahod kom na agad. ang natitira alang ay allowance. Okay na din basta wala ng gagastusin sila mama sakin. 

Ngyaon andito na kami sa airport dahil maaga mag boboard ang tatlo kung kapatid, duon nalang daw sila mag aantay sa luob, 

"Mag iingat kayong tatlo ha, Lalo ka na june, may sa lampa ka pa naman. "  " ate tingin mo sakin bata.?"  " Siguro sa height oo?"   " ay, nahiya ako sayo, matangkad parin ako sayo wag ka. "   " o sya, kyots kite , ( take care ) Sayonara (good bye ) "      " Ate bakit ngayon ko na feel ang umiyak, wag naman sayonara, pwede bang Mata ashta ( see you tomorrow )..  " o sya, Mata ashta ganbate kudasai.  ( see you tomorrow ,, Good luck )  Hindi na napigilan ng mga luha ko ang bumuhos, " dapat pala ate hindi ka sumama sa amin, kung iiyak ka lang. "   " Syempre mamimiss kita, kahit nag kikita tayo sa call. matagal naman bago kita mayakap. "   " pwede bang wag kan umalis.?"   " No, stop over thinging makakasama sayo yan, tsaka uminom ka ng gamot ha."   " Ma mag iingat kayo dito, wag nyong pabayaan ang sarili nyo, ma si ate wag mong kalimutan na pa alalahan ng gamot nya tsaka ng bawal sa kanya ha. "   " Pag nag inarte toktukan mo ang ulo wag kang mag alala, dugo lang ang sakit nyan wala sa ulo."   " Ai, lintek ka, nag umpisa ka nanaman, lumayas ka sa harapan ko bago pa kita patalsikin sa pilipinas. "   " oh, ayan nanaman kayong dalawa, o sya anak mag iingat ka ha, tawagan mo ako lagi, tumawag ka din pag nasa japan kana."  Mama

" Pa, tawagan mo ko pag nag punta ka ng canada, sabihan nyo din ako kung magkano ang magagstos sa bahay natin sa japan ha. para naman alam ko. " " tsaka makapag padala ako, para makabawas,"  " Ano kaba wag muna isipin ang pang bahay natin duon, dahil sagot ko na yon, ang isipin nyo ay mag enjoy kayo sa trabaho at mag ipon para sa sarili nyo. "   " Mas matutuwa ako kung, tutulongan nyo si ate nyo sa pag papagamot nya, Dahil baka ilang buwan nalang ay tumigil na sya sa trabaho, "  Papa.

" Pa kaya pa naman ng katawan ko mag trabaho ay, tsaka hindi naman na kailangan akong tulungan, dahil kaya naman ng sahod ko."  " wag ng madaming arte ate, hindi bagay sayo."   " wag kang epal jan june, hindi ako natutuwa sayo, nauna ka pang mag pupunta ng japan. pag okay nako pupunta ako ng japan."   " oo ba, itotour kita ate."   " sabi mo nyan ha."  

" kayong dalawa anong ganap nyo.? "   " wala mag kikita naman tayo sa canada, tsaka si kuya lang naman ang malalayo ng matagal sa atin ai." dawe. " wag nyo ng ulitin na iinis lang ako. kung alam ko lang sana pala hindi na ako nag apply ng japan, sa canada na din sana ako, madadaya kayo."   " hahaha, bakit nag tanong kaba.?" erwin.   " hindi, surprise nga kasi yon, ayan tuloy ako ang na surprise nyo,"  Kahit papano naiibsan ang lungkot ko kasi nakikita ko sa kanila na okay lang sa kanila na umalis. hindi na sila bata pa para bantayan na katulad nuon. " Samantalang nuon,inaakay ko pa kayo para lang mag school, ngayon naman may kanya kanya na silang alis, nakakatuwa.

" Sasusunod na maging okay nako mag ta travel tayong lahat para naman makapasyal tayo, "  " kaya nga sabi ko sayo at mag pa galing ka pag magaling kana, pwede na tayong mag travel na sagot naming tatlo sa gastos. kayong dalawa walang aangal ha."   june. " basta fully recover na si ate wala ng maraming salita, " dawe.  "n Sige sabi nyo yan ha. mag papagaling ako para mangyare yan."   

" SIge na mag boboard na kaming tatlo, umuwe na kayo. mag iingat kayo ma, pa, ate ha. " june." yes we will. ikaw din"   " mag iingat kayong dalawa duon ha, "  Hindi na kami nag tagal pa , at tumalikod na ang tatlong kumag, sure akong hahanap hanapin ko ang kanilang kaingayan sa bahay,. 

Pauwe na kami nila papa at mama, tahimik kami, tanging aircon lang ang maririnig sa luob. mayamya pa ay may na rinig na akong hikbi, Pag tingin ko si mama namumula na ang ilong, hindi nya na napigilan ang kanyang pag iyak ng dahil sa pag alis ng tatlo kong kapatid. " oh, bakit ngayon ka umiyak ma, kanina ang lakas ng luob mo na pigilan ha,"  " ayaw ko kasi na makita nilang tumututol ako sa pag alis nila."   

" Ngayon hindi ko na mapigilan ang maiyak, tatahimik n ang bahay natin na puro sigawan. "   " wag ka ng umiyak lyn. pati ako'y naiiyak tuloy sayo ai. nag didrive pa naman ako. "   Alam ko na mang nalulungkot sila, syempre at anak nila yong mga umalis, pero ito ang pamilya na napaka suporting sa lahat ng plano naming mag kakapatid.