My love

My love Episode 15

CHESKA POV.

Hindi ko akalain na seseryosohin talaga ni sahirah na aalagaan nya ako. Akalain mo yon inantay nya ako sa parking area para lang sabay kaming mag break fast. para daw sure sya na talagang kakain ako at umiinom ako ng gamot. How I am a lucky to having a bet friend like her. Kaya hindi ko yan ipag papalit kahit kanino, sya lang yong taong nakilala ko na uunahin ang kapakanan mo bago ang sarili nya. 

At isa pa itong si sir, ano kayang nakain nito at inantay din ako na mag almusal, mukang mas matagl pa nga syang nag antay kay sa kay shai,. Wala naman akomg chooise kung hindi sumabay sa kanila kahit naman kumain na talaga ako ng almusal. 

Pag dating namin sa canteen,  Sila narin ang nag asikaso sa mga pagkain na dala nila sorry sila wala naman akonmg dalang pagkain ei.  Akala mo tuloy may kumpetisyon sa dalawang ito, si sha puro gulay ang dala saman talang si jeff naman, puro karne t sea food, kasi naman po hindo naman sya kumakain ng gulay,. 

Habang kumakain na kaming tatlo, bigla na lamang akong nagulat kasi nag lagay sya sa aking plate ng mga sea foods, hindi ko tuloy alam kung kakainin ko ba yon o hindi. ayaw ko namang mapahiya sya. Buti nalang may best friend akong kasama na always to the rescue sa ganitong sitwasyon k0. 

" Sorry sir huh, masarap kasi tsaka favorite ko to ei."   " Bilisan mo nga kumain ches, inaagawan ka ni shairah ng pag kain."   " pano naman po kasi sya kakain sir. eh alergy po sya dyaan."   " what.?"  "Nuon naman kumain tayo sa sea food restaurant hindi ka naman umangal ng high school ka huh."   Bigla tuloy akong nabilaukan sa sinabi nya. " what.? ng high school iyon din ba nuong na hospital ka ng one week dahil ba yon sa allergy mo sa sea food huh.? "  Nako patay na buko na po ako nito. Sabat ni jeff " Bkit hindi ko alam na na hospital ka pala huh.? tsaka hindi ko alam na may allergy ka sa sea food bakit linihim mo s akin ha.?"   Ngiting pilit nalang tuloy ang nagawa ko dahil naipit na ako sa sitwasyon na ito. " Mamaya mag papaliwanag ako sa inyong dalawa okay.?"   " ayusin mo lang yang paliwanag mo ches ng hindi ka abutin sa akin dapat kumpeto ha."   " yes madam." " Bilisan na natin kumain at mag uusap tayo sa office, wag muna kainin yongbseafood, mag gulay ka nalang muna, ito chicken at pork, "  NAko pag naluko nga naman na , para tuloy akong bata na inaasikaso nito ay. si jeff naman ayaw pag mag pa awat. pag gusto nya gusto nya talaga. ayaw papatalo. 

"Daliaan na natin kumain mag office hour na, baka malate pa tayo sha. "   Pag tingin ko kay sha. ang sama ng tingin nito sa akin." bakit.?"  " wala, kumain kana at iinom kapa ng gamot." pabulong nyang sabi sa akin. " " im sorry nag lihim ako sayo"  Pabulong ko ding sabi sa kanya, tumango lang sya sa akin. Pag angat ko ng tingin, nakatingin lang sa amin si jeff. " wag nyo akong pag bulungan baka mamaya iniisip nyo na itapon ako sa ilog ha."  sabay tawa naman ni sha at apag bibiro rito. " nako sir ang galing  mong mang hula, bakit alam mo."   " sabi na may palno kayo sa akin ei. " bigla kaming nag katinginan ni sha. kaya hindi ko narin na pigil ang matawa, minsan talaga ang hina nitong mag isip. 

Pag katapus naming kumain, dumaan lang kaming cr ni sha, para mag sipilyo at para duon ako uminom ng gamot, hindi kasing pwede sa harap ni jeff mahirap na. baka malaman nya pa.  " para saan ba yang iniinom mong gamot.?"  "para to sa dugo ko na hindi lumapot yong isa naman para naman sa red blood cell ko. "  "may vitamins ka ba.? bibilhan kita."  " ano kaba ang vitamins ko para lang sa gabi yon, hindi pwede sa umaga, kasi makakatulog ako."   " basta wag mong kakalimutan na uminom ng gamot okay, ibigay mo sa akin ang oras ng pag inom mo para matawagan kita lagi, alam o namang ulyanin ka rin."  " ano kaba okay lang, nakasulat naman lagi s aharap ng ref namin tsaka meron din sa pintuan ng kwarto ko ei. "  " good. dapat may alarm ka rin para mas maganda."   " ay, tama ka para hindi ko talaga makalimutan ano, sige mag aalarm na ako."  " alam mo bang may vitamins din ako para sa buto ko, every six hours."  " ha bakit naman.?"  " pag may leukemia kasia ng tao, pati ang buto nya humihina. dahila ang dugo namin hindi normal na nag ffunction, tsaka para hindi bumaba ang bilang ng bone marrow ko."   " nako, kailangan mo nga ng alarm, hala mag alarm kana."  " done na madam. " 

Pag akyat ko sa office, naka abang na si jeff sa akin, naka upo pa ito sa table nya at naka tingin sa pintuan. " dito ka mauopo, may sasabihin ka pa diba.?"   

" ahmp, ano kasi, yong alergy ko, simula po nuong baby pa daw ako. "  "eh, bakit hindi mi sinabi sa akin na may alergy ka.? di sana nuon hindi kita dinala ruon,."  " Tapos hindi ko pa nalaman na na hospital ka pala."   " Pano ko sasabihin sayo kung hindi naman kita macontact nuon.?"  

"Diba kumain tayo nuon bago mo ako iwan.?"  

"Alam mo naman ang dahilan ko kung bakit ako umalis diab,.?" 

"Sinungaling, asan ang sinasabi mong ate mo nuon.? Diba solong anak ka.?"  Kakausapin ako ng ganito, para lang pala ipamukha nya sa akin na umalis sya para sa girl friend nya. bwesit sya.

" Pinsan ko yon pero totoong saya ang tinulungan ko nuon."

" Pinsan, hindi ako na niniwala sayo, Baka kamo girl friend mo."

"Ikaw lang ang girl friend ko." 

Sasagot pa sana ako ng biglang dumating ang daddy nya. Nahiya naman ako at mukang narinig pa nito ang aming pag tatalo. Biglang tumingin sya sa akin at ngumiti,.

" Good morning sir" Bati ko dito " Excuse po sir babalik n apo ako sa pwesto ko." sabi ko kay jeff sabay harap kay sir jayson at nag excuse na aalis na ako Kaagad kong naupo sa pwesto ko at inayos ang mga naiwang trabaho ko.

Pag dating ng lunch kaagad akong lumabas, baka mamaya makasabay ko nanaman si kumag, hindi pa nawawala sa isip ko ang huling sinabi nya sa akin na ako lang ang girl friend nito.

Dumaan muna ako kay shai, para may kasabay ako sa pag kain. pag daan ko duon sya namang kita ko sa ex kong kupal.

" Ches, pwede ba tayong mag usap.?"   

" oh, diba resigned ka na bakit andito kapa?"   " Gusto lang sana kitang kausapin."   "wala na tayong pag uusapan pa" Sabay talikod ko dito at baka mamaya hindi ko sya matiis masampal ko nalang sya. hindi ko alam parang biglang nawala din ang pag mamahal ko sa kanya siguro dahil sa nalaman kung niloloko nya lang ako.  Tsaka yong  mga taong walang kwenta hindi talaga dapat pinag aaksayahan ng panahon. sayang na nga ang tatlong taon ko sa kanya. da dag dagan ko pa ba. Iisa nalang ang nararamdaman ko sa kanya ang pag ka galit. nagawa nyang manluko ng tao para lang sa isang bagay na kaya nya naman makuha sa mabuting paraan. Pero mas pinili nya pang manluko ng tao. Dibali chooise naman yon ei. 

Pag dating ko ng canteen, hindi ko akalain na talagang makapal din ang mukha nito dahil naka sunod pa rin sya sa akin. 

Ano bang problema mo.?"   " Bakit paba kailangan mo akong makausap.? diba okay na nga yong niloko mo ako,? baka naman gusto mo akong kausapin para naman mag ka kotse ka.?   Aba naman mag banat ka naman ng buto mo. " Talagang linakasan ko ang boses ko para naman marinig ng marami at para mapahiya sya. ayaw ko sa lahat ng hindi ako nakaka ganti. kaya wala syang n....agawa at umalis nalang alam ko yan ang kahinaan nya ayaw ny.a sa lahasya,.

Habang naka pila ako papunta sa counter may biglang humila sa akin  "  wag ka ng pumila nag pabili na ako ng pagkain nating dalawa. bakit ba kasi iniwan mo ako? " Kahit naman hindi na tanungin kong sino  ito, ay alam na naman na nating lahat. 

" SIr na gugutom na ako. " sabay pout ko sa kanya, tingnan natin kung sino ang hindi mainis sa ating dalawa. " haist sino ba ang nag pauso ng pout na yan babangasan ko talaga ng nguso. "    Bakit pangit ba ako pag naka pout.?"   " Hindi baka hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi ka halikan. kaya isa pang pout mo kahit nasaan tayo, may halik ka sa akin. "  Bigla tuloy uminit ang mukha ko sa sinabi nya, para talagang shunga to. "  Yong inorder ko nga palang pagkain favorite mo. "  " Talaga? sinigang na manok? " 

Pag tingin ko sa paligid lahat ng tao dito sa luob ng canteen naka tingin sa amin bigla tuloy akong nahiya my gush, lupa kainin mo ako now na . .