Bir anda yerde buldum kendimi. Ulvi, kendini önüme siper etmiş, bir şeyler söylüyor, yaramın nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu. Bir süre onu hiç duymadım. Kulaklarım uğulduyordu. Şok içindeydim. Koluma baktım. Bir sıcaklık vardı ve o sıcaklık yerini yavaş yavaş acıya bıraktı. Artık sızlıyordu, kanıyordum. Geç farkettim. Kanım Ulvi'nin yüzüne, boynuna bile sıçramıştı.
Adımı söylediğini duydum. Bilincim bir gidip, bir geliyordu sanki. Şoka girdiğimin o da farkındaydı. "Sen," dedim koluna tutunarak. "Sen iyi misin?"
Elleri titriyordu. Kendi gömleğinin eteğini yırtıp, kolumu sıkıca bağladı hemen. "Dayan," dediğini duydum. Bir elini sırtıma sarıp, diğer eliyle dizlerimin altından kavrayıp ayağa kalktı ve beni yukarıya atıp tutarak, kucağında daha da rahat tutmak istediğinde yaramın acısıy
