Tarih tekerrürden ibaretti.
Sürekli tekrarlanan bir döngünün içindeydik ve her gelen bir öncekinden daha kötüydü. Bu yüzden her şey toparlanamayacak derecede kötüye gidiyordu.
Beynimde küçük kıvılcımlar çınladı ve yanımda bir nefes hissettim. Kirpiklerimi zorlayarak açtım, her yer bir süre simsiyahtı ancak yavaş yavaş açılmaya başladı. Görüş alanım netleşince, daha önce hiç girmediğim bir odada olduğumu farkettim. Kollarımı kıpırdattığım an çıplak olduğumu farkettim ve üzerimdeki çarşafı kaldırıp baktım. Üzerinde sadece iç çamaşırlarım vardı. Hemen yan tarafıma baktığımda, Boris'in üstsüz, sadece eşofman altıyla yanımda yattığını gördüm.
"Hayır," diyerek başımı iki yana salladım. Sabahtı. Gece ne olmuştu ki? En son uyumuştum. Hiçbir şey hatırlamıyordum. Yataktan çıkıp çarşafı vücuduma
