6 Ağustos gecesi.
Ayaklarımı kapının girişine dayadım ve girmemek için direndim. Bir yandan da ağzıma kapadığı elini açmaya çalışıyordum ama bu fazla uzun sürmedi. Bir eliyle belimden tutarken, diğer eliyle pervaza yasladığım ayaklarımı çekip, hızlıca içeriye soktu ve kapıyı kapattıktan sonra sırtımı duvara yasladı. Ancak ağzımı tutmaya devam ediyordu. Karanlığa alışan gözlerimle onu görmeye başladım.
"Sessiz ol!" diye fısıldarken, kapıya bakıyor, dinliyor gibiydi. Ne yaptığına anlam veremiyordum.
Bir anda bi' ses yükseldi. Mehmet Akcan avaz avaz bağırıyordu.
"Nerede o orospu?!"
Gözlerim dehşete düşmüşçesine büyüdü. Akın gözlerime baktığında, "Varmış değil mi bir bildiğim?" deyince, başımı aşağı yukarı salladım.
Ağzımdaki elini çekmeden cebinden telefonunu çıkarıp birini aradı ve
