Sırtım sertçe evin yan duvarına tosladığında, tek bir soluğa bile mecâl vermeden kolunu boynuma yasladı ve ben o gözlerini gördüm, içim gitti yine. Haklı olmak değil, mutlu olmak istiyorum. Orman yeşili gözleri gözlerime dikilince, orada kayboldum yine.
Elimi duvara vurdu ve elim açılınca, kasatura kayıp yere düştü. İki elimle direnmeye koyuldum ancak fırsat vermeden elimi tutup, yine duvara bastırdı. Soluk soluğa gözlerinin içine bakarken, yaptıklarının beni ne hâle getirdiğini izliyor gibiydi.
"Ne yapıyorsun, Nalan?!" dedi sessizce bağırarak. Kimse benim Emin'e saldırdığımı bilmesin istiyordu ama benim asıl saldırmak istediğim kişi o değildi zaten.
Direndikçe yaramın ağrıdığını ve gözlerimin karardığını hissediyordum. Böyle olunca Boris'in söyledikleri daha mantıklı geliyordu. "Tam ş
