Demir Karsoy...
Aynadaki silüetimle son bir yıldır tanışmıyorduk sanki. Şırnak’ta geçen, barut kokusu ve kan tadıyla mühürlenmiş on üç ayın ardından nihayet görev bitmişti. Geriye dönmüştük; ama yorgun, ama eksik... Çok can yanmış, çok kayıp verilmişti. O dağlar, o köyler bizim için sadece birer koordinattan ibaret değildi; bir canı hayatımıza almamıza, bir başka canı ise toprağa vermemize sebep olmuştu...
Ankara’ya döndüğümüzden beri Tahir Albay, timin eski hayatına adapte olması için cömertçe izinler dağıtmıştı. Ancak bu sessizlik benim için can sıkıcıydı. Çünkü Ankara demek, hatıraların pusuya yatması demekti. Üstüme binen yük her adımda biraz daha ağırlaşıyordu. Timden üç çift, artık hayatlarını birleştirmişti. Kimisi yaralı ama huzurlu, kimisi ölüp de dirilmiş gibi, kimisi de hayatı
