หลายวันต่อมา...
@คลับ
“ปล่อยฉันนะคะคุณใหญ่ คุณจะพาฉันมาที่นี่ทำไม!?” ฉันร้องโหวกเหวกโวยวายในขณะที่คุณใหญ่กำลังพยายามฉุดกระชากลากถูให้ฉันเดินตามเขาเข้ามาในคลับ ไม่รู้ว่าคิดอะไรเขาถึงไปฉุดฉันออกมาจากที่บ้านแล้วพามาที่นี่ ซึ่งฉันไม่ได้เต็มใจอยากจะมาเลยสักนิด
“ตามฉันมาอย่าพูดมาก”
“......” ฉันเดินตามเขาเข้ามาในคลับด้วยความทุลักทุเลไม่น้อย ทำให้พนักงานและแขกเหรื่อในนั้น ต่างพากันหันมามองทางฉันกับคุณใหญ่
พอเดินเข้ามาไม่ทันไร เสียงปริศนาก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ฉันนั้นรีบหันขวับไปมองต้นตอของเสียงเรียกในทันที
“เรยา เรยา”
“เจ๊ออย!” ฉันเรียกชื่อบุคคลที่อยู่ตรงหน้าด้วยความดีใจ หลังจากที่ย้ายที่อยู่ใหม่ ฉันก็ไม่ได้ติดต่อกลับมาหาเจ๊ออยอีกเลย ไม่รู้ว่าเจ๊จะสบายดีไหม จะเป็นยังไงบ้าง
“แกหายไปไหนมา ทำไมไม่ติดต่อมาหาฉันบ้างเลย?” เจ๊ออยเอ่ยถาม พลางจ้องมองฉันสลับกับคุณใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เจ๊คงเก
