Chapter 2
530 Words
Cont.myrus POV.
Dapat hapon na nang matapos ako sa araro..nag pahinga muna Ako itinali ko na si kayang sa ilalim nang puno..na kalimutan ko nang kumain nang tanghalian pero OK na Rin saka ganito talaga ang buhay na meron kami...pero OK lang basta masaya ang buhay namin kahit mahirap..bigla akung napatigil sa aking muni nang may marinig akung Bose's na tumatawag sakin..paglingon ko si Vincent kapatid susunod sakin.
Vincent:kuyaaa!!!!!
Ako:oo bat na parito ka?nakalapit na sya sakin.
Vincent:kuya si itay ang taas nang lagnat nya saka inuubo sya at may kasamang dugo!.
Ako:akala ko simpling lagnat lang..inuubo si itay at may kasamang dugo..may Hindi kaya sinasabi si itay samin?.Tara na vincent !.
Vincent:Tara na kuya.
Ako:nag mamadali kaming naglalakad ni Vincent.pauwi dumidilim narin.dalawang kilometro pa ang lalakarin namin bago makarating sa bahay namin at tulad kanina ay dumaan na naman kami sa dalawang sapa..pagtingin namin sa sapa Hindi na kami makatawid kasi subrang malakas na ang agos nang tubig.
Vincent:kuya pano na yan subrang lakas na nag agos nang tubig sa sapa?
Ako:Hindi ko alam Vince..kung tatawid tayo dyan manganganib ang buhay natin baka matangay tayo..Hindi ko na alam ang gagawin kung Hindi kami tatawid pano kami makakauwi,pano si Italy?.
Vincent:kuya natatakot ako...wag nalang kaya tayo tumawid?.
Ako:pano si Italy?.
Vincent:seguro naman maintindihan yon ni itay.saka ayaw Rin ni itay na mapahamak tayo..kasalanan lahat ni inay kung Hindi nya tayo iniwan EDI sana may mag aalaga satin lalo na kai itay!.
Ako:wag kang ganyan Vincent. Nanay parin natin sya..sya ang nagluwal satin sa mundong ito..halika nga rito..upo tayo don sa may bato.
Vincent:kuya dto nalang tayo mag paumaga segurado akung bukas ay huhupa na ang malakas na agos nang tubig sa sapa..kuya kahit kailan bha Hindi ka nagalit kai inay?.
Ako:alam mo Vincent kahit kailan Hindi ako nagkaroon nang galit kai inay..pero minsan natanong ko sa sarili ko kung bakit nya tayo iniwan kung bakit sumama sya sa ibang lalaki..pero ganon talaga ang buhay wala tayong magagawa..
Vincent:saludo ako sayo kuya napakabusilak nang puso mo..idol talaga kita..kaya nga nag susumikap din ako mag aral para makaahon tayo sa hirap..
Ako:bunibula mo ako ah..segi matulog na tayo dto nalang sa may bato.
Vincent:segi kuya matulog na tayo..
Ako:segi na babantayan nalang kita.
Zzzzzzzzzzzzzzzz.
Ako:nagising ako sa sikat nang araw na tumatama sa pisngi ko..nakatulog pala ako..nag unat muna ako at ginising ko na ang kapatid ko..Vincent gising na.tinapik ko sya.
Vincent:ehmmmmm magandang umaga kuya..
Ako:Tara na uwi na tayo baka hinihintay na tayo ni Itay..
Vincent:segi kuya Tara na saka humupa na ang malakas na agos nang tubig oh.
Ako:tinawid na namin ang sapa at nang makatawid na kami..ay naglalakad na kami makatawid na Rin kami sa pangalawang sapa..ilang minuto pa ay natanaw na namin ang bahay namin.nagtaka ako bakit maraming tao sa bahay namin.
Vincent:kuya maraming tao sa atin ano kayang nangyari?!.
Ako:mag madali tayo vincent..kinakabahan ako tumatambol sa kaba..ilang sandali pa ay NASA harap na kami nang bahay dining ko umiiyak si joy at Carlo..
Kapit bahay:buti dumating na kayo bat ngayon lang kayo?!.
Ako:ano po bha ang nangyari?!.
Kapit bahay:amh wag kayo mabibigla ah..wala na ang tatay nyo..patay na sya.
Ako:Hindi ko alam ang gagawin.pano kami ngayon.?
Itutuloy..
- Writer
