chapter 4
898 Words
Carlo POV.
Napakahirap talaga nang setwasyon namin ngayon alam kung nahihirapan na si kuya...sa murang edad ay may nakapatong na sa kanya na resposibilidad na dapat sana sa mga magulang namin yon nga lang wala na si itay iniwan naman kami ni inay..masasabi kung makasarili ang si nanay Hindi sana ganito kabigat ang pasanin namin kung nandito sya para umagapay samin.
Joy:kuya!!anong ginagawa mo dto sa ilalim nang niyog?.
Ako:iniisip ko kasi na makasarili si nanay kung Hindi sana sya sumama sa ibang lalaki EDI sana kahit pano eh may mag aalaga satin kahit wala na si tatay.dbha joy tama naman ako?.
Joy:kuya carlo sabi ni kuya myrus ay Hindi pa tumitigil sa pag ikot ang mundo kaya kuya wag tayong mawalan nang pag asa.
Ako:may pag ASA nga ba joy?
Myrus:meron kaya laban lang tayo.
Vincent:tama!!!.
Ako:kanina pala kayo nakikinig samin ni mga kuya?.
Myrus:oo Carlo kanina pa..hali nga kayo yakapin nyo si kuya.
Ako:agad kaming yumakap kai kuya..group hug bato kuya?.
Myrus:mmmmm parang ganon na nga..haha.
Ako:nagtawanan kami.
Myrus POV.
May nag babadyang bagyo sabi radyo..kaya pala malakas ang hanging na may kasamang pag ulan kaya walang pasok ngayon..tiningnan ko yong lagayan nang bigas kung meron pa bha..kaming dismaya ko wala na pala..dali dali akung punmunta sa likod nang bahay para maghukay nang kamote..kumuha ako nang bulo para gamitin sa paghuhukay.
Vincent:kuya tutulongan na kita maghukay.
Ako:halika kana Vince..magmadali tayo..nagsimula na kaming maghukay..balita ko kasi tatagal daw nang tatlong araw ang bagyo..kaya kailangan ay marami ang makukuha namin para Hindi kami magutom..
Vincent:kuya!!!marami bhang nahukay mo na kamote?!.
Ako:tingin ko tama NATO aabot to nang tatlong araw.segi na Vincent pumasok na tayo nang bahay!!lumalakas na ang ulan!!.
Vincent:oo kuya.
Ako:nilagay namin ang mga kamote ng nakuha namin sa gilid nang mesa..at agad ako nagsalang nang kaldero para maglaga nang kamote..
At dumilim na nga lumalakas na ang ulan may kasamang paghampas nang malakas na hangin.biglang lumapit sakin si joy at yumakap.
Joy:kuya natatakot ako.
Carlo:kuya ako din natatakot.
Ako:wag kayong matakot andito lang kami nang kuya Vincent nyo.pang aalo ko sa mga kapatid ko..lalo pang lumakas ang ulan natatakot man ako pero kailangan kung makapatatag para sa mga kapatid ko..dto lang kayo ah titingnan ko lang sa labas..pagkalabas ko ay nakita kung nagsisimula nang tumaas ang tubig..agad akung bumalik sa loob..
Vincent:kuya anong nangyari?.
Ako:tumataas na ang tubig.!
Joy:kuya pano na yan.Hindi bha tayo lilikas?.
Ako:lilikas tayo magmadali kayo.
Vincent:oo kuya.
Ako:ngunit Hindi pa kami tapos sa pagbalot nang hambalusin kami nang malakas na tubig..bumilis ang pagtaas nang tubig..kumapit kayong mabuti sakin.
Joy:kuya!!!!.
Carlo:kuya myrus!!!.
Vincent:kuya!!.
Ako:nagsisipag iiyakan na ang mga kapatid ko...ngunit bigla natanggal ang kahoy na kinapitan namin dahilan para tuluyan matangay kami sa malakas na agos nang tubig.at nag kahit a hiwalay kami.vincent !!!! Joy!!! Carlo!!!!!.bigla nalang ako nawalan nang Malay dahil may tumama sakin matigas na bagay..
(Panaginip).
Vincent:kuya myrus tulongan mo kami.
Joy:kuya!!!!
Carlo:kuyaaa!!!!.
Ako:vincent...joy...Carlo.
(End of panaginip).
Ako:ahhh!!!!..nagising ako bigla..hingal na hingal..iniilibot ko ang aking paningin NASA health center pala ako..may nurse na paparating tinanong ko kung nasaan ang mga kapatid ko.miss nurse nakita nyo bha mga kapatid ko?!.
Nurse:wala eh..
Ako:sino po pa bha ang nakakita sakin mga ilang araw po bha akung walang Malay?!.
Nurse:mga resquewer ang nakikita sayo at mga limang araw kanang walang Malay.
Ako:maraming salamat po nurse..NA alala ko nagkahiwahiwalay kami nang mga kapatid ko nang matanggal ang kahit na kinakapitan namin..napaiyak nalang ako sa sinapit namin..nasaan na kaya ang mga kapatid ko?sana walang mangyaring masama sa kanila..bigla akung bumangon at naglakad para hanapin ang mga kapatid ko hinabol ako nang nurse pero tumakbo ako gusto kung mahanap ang mga kapatid ko..hilam ako sa mga luha Hindi maalis ang pangamba..nang masigurado ko na wala nang sumosunod sakin nag lake nang ako titiisin ko kahit masakit sa paa..sa pag lalakad ko ay may nakita akung kumpulan nang mga tao..Hindi parin kasi tumitigil ang mga resquewer sa naghahanap sa mga nawawala..dahan dahan akung lumapit sa kumpolan..nang makalapit ako agad akung nagtanong isang resquewer..kuya nakita nyo bha mga kapatid ko?.
Red:hanapin mo nalang bata baka nandyan ang mga kapatid sa mga nakahilata.
Ako:tiningnan ko yong nakahilata nakabalot nang itim..Hindi .Hindi ako naniniwala na patay na sila..at nag tanong tanong pa ako sa mga ibang tao Ron.ngunit wala silang alam..agad akung naglakad para patuloy sa naghahanap sa mga kapatid ko.(hikbi)itay tulongan nyo akung hanapin sila.sabot ko habang wala pigil ang pag agos nang aking mga luha sa aking mga pisngi...bawat tao na makasalubong ko ay tinatanong kung nakita nila ang mga kapatid ko..patuloy ako sa paglalakad hanggang sa may nakita ako ulit na kumpolan..agad tumakbo papunta sa kumpolan..agad kung tiningnan lahat nang mga nakahilata...hanggang sa napunta ako sa panghuling nakahilata na nakabalot nang itim na bag.dahan dahan kung binuksan at nang mabuksan ko na tumambad sa akin ang walang buhay na kapatid kung si joy..humagolhul ako niyakap ko si joy!!!!!!!!!!bumangon ka hindi ka patay joy!!!!!!!.
Habang yakap yakap ko si joy may dumating ibang mga bangkay akala ko panghuli na si joy.at inilatag na ang mga patay katabi joy..Hindi ako nag dalawang isip tiningnan ko agad ang bangkay..at Hindi ako nagkamali si Carlo at Vincent nga mga wala na ring buhay..Carlo!!!Vincent!!!.humagolhol ako..pano na ako ngayon wala na kayo...walang katumbas ang sakit na darama ko ngayon...(hikbi)...(hikbi)..(hikbi).para akung masisiraan nang bait sa kalunoslunos na pangyayari sa aking buhay..Hindi ko alam kung kaya ko pa kayang mabuhay ngayon wala na sila.
Itutuloy...
- Writer
