Chapter 7

1550 Words
Rhaven POV. Nasa school ako at kasama lukuyang nakikinig sa leksyon nang aming guro habang ang kaklase kung mga bully ay walang ibang ginawa kundi ang guluhin ako..pero wala akung pake alam sa kanila..patuloy lang ako sa pakikinig sa aming guro..haha buti nga sa kanila tumigil sila.mga ilang oras ay silabasan na kami kasi uwian na dito ako sa may waiting area naghihintay nang sundo ko.. Beep...beep...beep. Agad akung tumayo kasi na Aryan na sundo ko..binuksan ko kotse at sumakay sa likod ako naka pwesto..asual si manong driver ang taga hatid sundo sakin..tsk tsk tsk kailan kaya darating ang araw na sina daddy at mommy ang maghahatid sakin school.o d kayay a attend sa mga school fest or kapag may award akung matatanggap?. Mario:sir rhaven ang lalim yata nang iniisip nyo ah?. Ako:wala to manong mario..wag mo nalang akung intindihin. Mario:segi basta pag may problema wag kang mahiyang mag sabi sakin..parang anak narin ang Turing ko sayo. Ako:salamat manong ah.buti kapa may iniisip mo ang kapakanan ko.ang tunay kung mga magulang wala silang pakialam sakin.. Mario:wag mong sabihin yan..mahal ka nang mga magulang mo kayo nang mga kapatid mo.at ginagawa nila yong makakabuti sa inyo lalo na sayo. Ako:salamat talaga manong..pero dahil sa mga trabaho nila ay Hindi nila nagagampanan nang maayos Yong pagiging magulang nila.hay!..nanahimik nalang si manong at nag patuloy sa pag dadrive. Myrus POV. Tumutulong ako ngayon sa gawaing bahay..nakakahiya naman kasi kung wala akung gagawin gayon nakikitira lang ako dito lalo Hindi ko pa kadugo..habang naglilinis ako dto sa loob nang bahay Hindi ko napansin na may tao pala sa likod ko.nagulat talaga hay!si Jason lang pala. Ako:Jason ikaw lang pala!. Jason:kanina pa ako sa likod mo..gravhe ang seryosong seryoso ka sa paglilinis ah.kaya siguro d mo ako napansin.hahaha. Ako:tawa ka dyan akala mo nakakatuwa?!..buti pa tulongan mo ako sa paglilinis. Jason:sure kuya..hahaha. Ako:nag umpisa narin si Jason maglinis..tawa nang tawa parin sya..biglang pumasok si tyong Alex. Alex:oh bat kayo nag lilinis?. Ako:eh tsonh nakakahiya naman kung Hindi kami kikilos sa gawaing bahay nakakahiya. Jason:nakakahiya nga tsong. Alex:kayo talaga OK lang naman yon..chaka mga bata pa kayo dapat maglaro kayo. Ako:pagkatapos namin dito taong..maglalaro kami. Alex:ang bait nyo talagang bata..pagpalain kayo nang dios. Jason:hehehe.. Ako:umakyat na si tyong Alex papasok sa kwarto nya..nag patuloy kami sa paglilinis...hay sa wakas tapos narin..d namin namalayan ang oras alas singko na pala nang hapon.. Jason:kuya Tara maglaro muna tayo. Ako:pahinga muna tayo bago tayo maglaro.nakaka pagod din kaya maglinis. Jason:oo nga no?. Ako:Jason gusto ko sanang maipagpatuloy yong pag aaral ko.. Jason:kuya tanungin natin si nanay mamaya pagdating nya..ako nga Rin gusto ko Rin mag patuloy sa pag aaral.kung di lang dahil sa bagyo di sana tayo mahihinto sa pag aaral natin Ako:nako Jason wag magsalita nang ganyan lahat na nangyari satin ay may dahilan...seguro Hindi masasagot ang mga tanong natin sa ngayon..pero b Balang araw ay malalaman nating ang sagot...kaya tayo na sa labas para makapaglaro na tayo..habang Hindi pa dumidilim. Jason:Tara na kuya..dali. Ako:paglabas namin ay maraming batang naglalaro sa kalye. Jason:kuya tayo nalang maglaro natatakot ako makapag laro sa kanila.. Ako:nako Jason para kang Hindi lalaki.bat ka natatakot sa kanila?. Jason:kuya naman eh don nalang tayo sa tapat nang bahay ni tsong.segi na kuya. Ako:segi na nga.ikaw talaga. Jason:yesss salamat kuya..saka kuya mas mabuti nang NASA tapat lang tayo nang bahay kasi Hindi pa natin kabisado tong lugar. Ako:sa bagay tama ka nga naman.o sya balik na tayo sa bahay. Jason:Tara. Rhaven POV. Nandito ako sa room ko..nag aaral sa mga takdang aralin kailangan maperfect ko to kasi kung Hindi patay ako kai daddy madidismaya sya baka parusahan na naman ako..minsan iniisip ko tunay kaya akung anak nila?..nakarinig ako na may kumakatok sa kwarto ko.. Tok3x.. Ako:sino yan?!. Maid:sir rhaven nakahanda na po ang hapunan!!. Ako:segi lalabas na po ako!. Maid:segi po. Ako:umalis na yong maid namin...at itiniklop ko muna ang libro at notebook ko..at agad lumabas nang kwarto..bumaba na ako nang hagdanan at dumolog sa hapag kainan.nandon na silang lahat ako nalang pala ang hinihintay nila. Emilio:bat ang tagal mong bumaba?!!. Ako:tiniklop ko muna mga gamit ko dad nag aaral po kasi ako eh..para sa bukas. Emilio:kahit na alam mo namang Hindi maganda pinaghihintay ang grasya dbha?!. Ako:sorry po dad. Emilio:kain na!. Jean:Emilio hayaan mo na ang bata natatakot sayo eh. Emilio:dapat turuan nang leksyon yan.para magtanda. Ako:sorry po ulit dad..naka tingin sakin ang mga kapatid ko puro mga mga babae..nag umpisa na kaming kumain tahimik at walang nagsasalita sa amin..takot sila kai daddy..pagkatapos kung kumain ay nagpaalam na ako saka kanila.para umakyat sa kwarto ko dahil Hindi pa ako tapos mag aral...pinag patuloy ko ang pag aaral sa mga takdang aralin ko..hanggang sa nakaramdam ako nang antok..hay.iniligpit kuna lahat nang gamit ko.at kaagad humiga sa kama ko.at nakatulog kaagad. Jason POV. Maaga akung gumising nasanay sa probinsya eh.paglingon ko wala na si kuya myrus at nanay..agad kung ni ayos ang higaan namin.at pumonta sa cr para mag sepilyo at maghilamos.at bumaba na ako..na abutan ko sina nanay at kuya myrus na nag aalmusal.magandang umaga nanay at kuya myrus. Lilia:magandang umaga anak. Myrus:magandang umaga Jason. Ako:ngumiti lang ako sa kanilang dalawa..at nag almusal na Rin..ah nay gusto sana namin ni kuya myrus na mag aral. Lilia:bakit hindi..alam nyo may programa ang mayor nang bulacan..kaya umalis kahapon. Myrus:talaga aling lilia?ano pong programs?. Lilia:scholarship program..at kailangan lang ay mag take nang exam..at segurado akung makakapasa kayo dahil matatalino kayo. Ako:yeheyyy makakapag aral na ulit kami.seguradongmakakaya nating ang exam kuya.tayo pa!?.haha. Myrus:hahaha..syempre kailangan taimtim na pag dadasal para Hindi tayo kabahan..alam mo kasi Jason kahit gaano pa kagaling ang isang tao pag dinaga ka nang kaba at nerbyos ay Hindi mo makukuha ang nais mo.dbha. Ako:tama ka kuya..idol talaga kita..kailan po bha ang exam nay?. Lilia:bukas nang umaga kaya mamayang gabi ay dapat maaga kayong matulog ha para Hindi kayo antukin bukas...pero sa ngayon ay samahan nyo muna ako sa palengke ha. Myrus:segi po aling Lilia. Lilia:nanay nalang ang itawag mo sakin myrus Myrus:segi po nanay. Ako:Tara na nay..ay teka nga pala maliligo muna ako..ikaw kuya d ka maliligo?. Myrus:tapos na kanina pagka gising ko agad akung naligo..segi na maligo kana.at nang makagayak na tayo. Ako:segi kuya..mga ilang oras lang tapos na akung maligo at mag bihis.at dalidali pumanaog Tara na nay!!.agad na kaming gumayak. Myrus POV. Dto na kami sa palengki..andaming mamimili nag lalakad kami.halos magkakabanggaan na ang mga tao sabagay palengki nga naman.samot saring Amoy ang iyong malalanghap..biglang kumalabit si Jason. Jason:kuya ang baho dto. Ako:malamang palengki to..kaya kakaiba ang Amoy. Jason:hehe..aray!!!..bulag ka bha Hindi mo bha nakikitang may tao. Some one:hoy bata palengki to!!Hindi to mall natural na mababangga ka!. Ako:pasyensya na po.Tara na Jason. Jason:sya pa ang nakabangga sya pa ang nagalit!!...hinila ako ni kuya myrus. Ako:ikaw talaga hayaan mo na..Tara na sundan natin si nay Lilia..at agad kaming naglakad..palingalinga kami baka sakaling mahanap namin si nay Lilia. Jason:kuya ayon si nanay oh. Ako:tinuro ni Jason ang pwesto kung saan namili si nay Lilia..at agad kaming pumunta room.NAY LILIA!!!!. Lilia:oh saan bha kayo nag susuot?. Ako:may tinitingnan lang kami ni Jason dbha Jason??!. Jason:oo nay.hehe. Ako:first time kung magsinungaling. Jean POV. Ako si jean mommy ni rhaven..lalaking ang pagkukulang ko sa mga anak ko bilang INA nila lalo na si rhaven ang bunso..alam kung nararamdaman nyang wala kaming oras para matutukan sya..pero para din naman to sa kapakanan nila ang ginagawa namin lalo si rhaven dahil walang ibang magmamana sa mga ari Arian namin kundi sya.kasi nakagawian na nang pamilya na kung sino ang bunsong anak ay sya ang magmamana nang lahat.. Emilio:ang lalim yata nang iniisip mo sweety?. Ako:si rhaven kasi pakiramdam nya d natin sya mahal. Emilio:naintindihan nya Rin pag nag mature na sya kung bakit natin to ginagawa. Ako:sana nga sweety.sa nga. Emilio:alam ko yon matalinong bata rhaven.. Ako:Ewan ko sweety. Emilio:bat di mo kausapin mamaya pag uwi nya. Ako:dapat tayong dalawa ang ka kausap sa kanya sweety!. Emilio:sweety..alam mo naman dbha?. Ako:hay nako sweety dapat ipakita mo Rin ang pagiging ama mo sa kanya. Emilio:alam ko sweety.. Ako:Ewan ko sayo sweety basta dapat tayong dalawa ang ka kausap sa kanya. Emilio:segi segi.. Rhaven POV. Yesss perfect ako sa exam..hay thank you lord..sus ang mga bully kung kaklase gustong kumopya sakin pero dko ginawa..haha bahala sila ako nagpakahirap sila ang aani..nga nga sila at pinapatawag ang parents nila dahil zero sila sa exam..ehmmm buti nga sa kanila..haha.Hindi na ako padadaig sa kanila noh..pero Hindi ibig sabihin na makikipag away na ako..ayaw ko nang away no kaya lang naman ako nakipag away non kasi sinaid na nila ako..pero Hindi na mauulit yon sana nga..paglabas ko sa room..ay agad akung pumuntang canteen.para mag lunch..haha wala akung kaibigan Ewan kung bakit wala naman akung sakit..hay bahala sila..makarating na ako sa canteen..at agad humanap nang pwesto tumingtingin ako kung meron pa..ayon nakakita na ako..agad akung naglakad palapit sa lamesa at nilabas kuna ang lunchbox ko..nagsimula na akung kumain.NASA kalagitnaan ako sa pagkain ay biglang may humablot sakin .pagtingin ko ang mga bully kung kaklase. K1:nan dahil sayo kaya na kaya kami zero sa exam!!. Ako:Hindi ko kasalanan yon kung nag aral sana kayo nang mabuti Hindi sana kayo zero sa exam..at agad lumayo ako sa kanila para di na pagmulan nang away baka parusahan na naman ako ni daddy..Hindi ka tuloy natapos yong lunch ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD