“Thank you, Sylas, sa paghatid,” sabi ni Aleona sa lalaki matapos nitong iparada ang kotse sa harap ng bahay ng tita niya. Kakalabas lang niya ng ospital. Thankfully, she only had to stay for a day. Kinabukasan, nakauwi na rin siya agad.
“You’re welcome as always,” sabi naman nito.
“Sure ka bang ayaw mo munang pumasok para magpahinga saglit?”
Nang ngumisi ang lalaki, biglang nagsisi si Aleona sa sinabi.
“Why? Nami-miss mo ba ako?” kantiyaw nito.
And she rolled her eyes. Of course, typical Sylas. Bawat ginagawa niya, mayroon itong banat. But it doesn’t mean she hates it. As a matter of fact, she’s trying so hard not to blush.
Natawa naman si Sylas saka ginulo ang buhok niya. “Ako rin naman. Nami-miss din kita. Lalo na noong di mo ako pinapansin. Ang sakit kaya noon, akala mo ba?”
Nap
