‘Dat heeft mijn vader geschilderd.’
‘Allemaal artiesten in je familie’, zegt ze.
‘Kan zijn.’
Het is altijd leuk om met Valeria te praten, ook al is ze een beetje … raar.
We eten nog een stukje watermeloen en dan vraagt ze: ‘Hebben ze je ooit astrale kaarten gelegd?’
‘Mijn wat?’
‘Een slimmerik als jij die de astrale kaart niet kent, die je zegt hoe de sterren in je leven staan?’
‘Ik heb het toch overleefd’, antwoord ik.
‘De voorbije dagen in Parijs waren heel belangrijk. Ik heb ontdekt dat je verleden alles kan verklaren …’
‘Ik herinner me zo ook nog heel goed’, onderbreek ik haar.
‘De sterren onthullen ook wat nog in het verschiet ligt. Hoe kan je anders je toekomst te weten komen?’
‘Gewoon door ze te beleven.’
Valeria veegt haar handen schoon met het rode papieren servet en sc
