‘Tuurlijk niet, dat zouden bijna alle vrouwen zijn. Ik heb het over de weinigen die in mijn leven belangrijk zijn geweest, die veel voor me hebben betekend, maar die …’
‘Je niet hebben …’ grapt Chiara.
Zoiets had ik van een collega verwacht, niet van een dame. Ik neem het niet te zwaar op, maar begin te vertellen terwijl ik mijn ogen op het plafond gericht houd.
‘Raffaella was de eerste. Ik was veertien, had geen ervaring, was heel verlegen. Zij had zich ook ingeschreven voor de tennisles. Ik vond het heerlijk om haar van de ene kant van het veld naar de andere te zien rennen, ik keek meer naar haar gracieuze bewegingen dan naar de ballen die de coach naar me gooide. Tijdens de les hadden we geen tijd, maar ik probeerde altijd in haar buurt te zijn op het korte stukje van het veld naar
