เมื่อน้องชายดุษยามาทั้งที เขาต้องเอาใจหน่อย แล้วอีกอย่างก่อนหน้านี้ก็เข้าใจผิดกัน เขาต้องรีบแก้ไข วันเสาร์ไม่เข้าบริษัท ไม่ไปบ้านไร่หาพ่อกับแม่ก็อยู่คาเฟ่เนี่ยแหละ ทำขนมเติมร้านและเมื่อทำขนมเสร็จก็เกือบสี่โมงเย็นแล้ว จำได้ครั้งก่อนเพื่อนดุษยาบอกว่าเธอชอบเค้กส้ม มัทฉะลาเต้เย็น เขาจึงลงมือชงมัทฉะลาเต้เอง ส่วนเค้กส้มก็ทำใหม่สดๆ เพื่อจะนำขึ้นไปให้หญิงสาวกับน้องชายทาน ส่วนมื้อเย็นเขาก็เลือกเข้าครัวทำสเต๊กแซลมอนสุดฝีมือจัดใส่กล่องสามกล่อง เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็ยกขึ้นมาเสิร์ฟบนห้องดุษยา
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงประตูห้องดังขึ้นทำให้เธอที่กำลังเคลิ้มหลับหน้าโต๊ะทำงานต้องสะดุ้งตื่น
“เดี๋ยวโจเซฟไปเปิดเอง” โจเซฟที่ตื่นมาดื่มน้ำพอดีบอกพี่สาว
อือ!
โจเซฟเดินไปเปิดประตูห้อง
“คุณ!”
“สวัสดีน้องชาย พี่มาขอโทษน่ะ มีน้ำกับเค้กและมื้อเย็นมาฝากด้วยนะ” โฮมยกถุงกระดาษที่ตนถือขึ้นแล้วเดินแทรกตัวเข้าห้องโดยไ
