จะรวยกับจีจี้มานั่งในร้านบะหมี่ต้มยำเย็นตาโฟและสั่งคนละชาม แต่สายตาของจะรวยนั้นมองไปแต่ทางร้านทองของสมิง ที่มีลูกค้าแวะเวียนเข้าออกตลอดที่มอง
“มองจนคอยาวแล้วยัยจะรวย กินได้แล้ว” จีจี้ขยับชามบะหมี่ให้เพื่อน หลังจากพนักงานของร้านเดินมาเสิร์ฟได้สักพักแล้ว
“กินๆ แกก็กินสิจีจี้” เธอบอกเพื่อนรัก แต่ตามองแต่ทางร้านทองของสมิง
“เงินสองหมื่นเลี้ยงแค่นี้ ไม่ยอมนะ ครั้งหน้าต้องได้กินดีกว่านี้”
“เอาน่า หายดีเดินสะดวกจะพาไปจัดหนักแล้วกัน ตอนนี้กินบะหมี่ไปก่อนเถอะ” ปากตอบแต่ตายังมองทางเดิม
“ไปร้านทองให้รู้แล้วรู้รอดเลยไหมยัยจะรวย ถ้าจะนั่งชะเง้อคอยาวขนาดนี้” จีจี้ถามเพื่อน
“ยังไม่พร้อมเจอวันนี้น่ะ แกๆ เสี่ยสมิงอยู่ร้านทอง นั่นไง เดินออกมาแล้ว คนอะไรบิดขี้เกียจก็ยังหล่อ” แล้วเธอก็ยกมือทั้งสองขึ้นกุมกันแน่นยิ้มเคลิ้มเมื่อเห็นสมิงออกมายืนหน้าร้านบิดตัว
จีจี้หันไปมองตามสายตาคลั่งรักของเพื่อนแล้วก็เห็น
