กินคาวต้องกินหวาน :4
1423 Words
นี่ก็มาอยู่คอนโดใหม่ของตัวเองได้เกือบเดือนแล้ว และวันนี้เพื่อนก็แวะมาหาที่คอนโดหลังจากกลับมาจากเที่ยวกับสามีที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันไป ส่วนงานแต่งงานจะจัดขึ้นปลายปี ซึ่งเหลือเวลาอีกหลายเดือน
“อยากนอนกับเค้กนะ แต่ทำไงได้ มีผัวแล้วต้องกลับไปนอนป้อนนมผัว” มีนาบอกกับเพื่อนรัก
“จ้า แม่คนมีผัว เนี่ยก็สี่ทุ่มแล้วกลับเถอะ เดี๋ยวดึกกว่านี้อันตรายกลับคนเดียว” ดุษยาบอกเพื่อน
“อย่าใส่ชุดนอนแบบนี้ออกไปให้ใครเห็นล่ะ รู้ไหมว่าเค้กน่ะสวยเอ็กซ์เซ็กซ์แตกแค่ไหน” ก็เพื่อนของเธอนั้นตัวเล็ก แต่อกคัพซีทีเดียวนะ ไม่เอ็กซ์ยังไงไหว
“มีแค่นาคนเดียวแหละที่เห็นแต่งตัวแบบนี้ อีกอย่างเค้กก็อยู่แต่ในห้องไม่ได้ไปไหน ชุดนอนไม่ได้นอนพวกนี้ใส่เพื่อให้ตัวเองผ่อนคลายสบายตัวเท่านั้นแหละ”
“จ้า งั้นกลับละนะ”
“เดี๋ยวไปส่งหน้าห้อง”
“ไปใส่เสื้อคลุมก่อนไหม”
“แค่เดินไปส่งหน้าห้องเอง ไม่มีใครเห็นหรอก อีกอย่างห้องตรงข้ามถึงจะรู้ว่ามีคนอยู่ แต่ก็ไม่เคยเห็นสักครั้งด้วย ไม่รู้เป็นชายหรือหญิงด้วย”
“งั้นก็ตามใจ”
“ถึงเห็นก็เอาไปไม่ได้ ได้แค่มองแหละ”
“พูดดีไป ถ้าเขาเอาไปได้ เขาคงเอาจนขาถ่างทั้งคืนแน่แม่นักเขียนสาวเลือดร้อน”
“ลามก!”
“ทำเป็นเขินอายสองแก้มแดง ทีเขียนให้นักอ่านอ่านไม่เห็นจะอาย”
“ก็นั่นเป็นงานนี่ กลับได้แล้ว ป่านนี้พี่เอรอให้กินนมจากเต้าเมียแล้ว”
“ดูบอกนาลามก ทีตัวเองพูดไม่ลามกเลยนะ แม่นักเขียนเสือสาว”
คิกๆ
ดุษยาหัวเราะคิกคักพอใจแล้วลุกขึ้นเดินไปส่งเพื่อนที่หน้าประตูห้อง
“ไม่ต้องออกมานอกห้องหรอก” เมื่อเปิดประตูเดินออกมาดุษยาจะเดินออกมาข้างนอกห้องด้วย มีนาจึงเอ่ยห้ามไว้
“งั้นส่งแค่นี้นะ ถึงแล้วไลน์บอกด้วยนะ”
“คืนนี้ก็ขอให้ปิดต้นฉบับให้ได้แล้วกัน เราจะได้ไปดื่มกัน”
“จะพยายามก็แล้วกัน บาย!” ยกมือโบกลาเพื่อนรัก
มีนาหันมายิ้มให้เพื่อนแล้วก็เดินไปยังลิฟต์โดยสาร ส่วนดุษยาก็ยืนมองเพื่อนที่หน้าประตูห้องจนเพื่อนเดินเข้าไปในตัวลิฟต์ก็จะปิดประตูห้อง แต่ยังไม่ทันได้ปิดประตูห้อง ประตูห้องตรงข้ามก็เปิดกว้างออก
แอค!
เธอหยุดมือจะปิดประตูมองเพื่อนบ้านตนเอง เพราะมาเกือบเดือนแล้วยังไม่เคยเจอกัน แต่พอเห็นหน้าเจ้าของห้องฝั่งตรงข้ามห้องตนเองแล้วก็หน้าตึงขึ้นมาทันทีพร้อมกับดันประตูจะปิด แต่ถูกบุรุษตรงข้ามห้องที่เคลื่อนไหวเร็วกว่าผลักดันประตูไว้ไม่ยอมให้ดุษยาปิดตามใจ
“ทำไมเป็นคุณ?” ไม่คิดว่าจะย้ายคอนโดมาเจอคนที่ตนแสนชังน้ำหน้า
“ดีใจจัง ได้เจอคุณอยู่ตรงข้ามห้อง” โฮมเอ่ยอย่างดีใจ เขากำลังจะออกไปข้างนอก ไปดื่ม ไปปลดปล่อยอารมณ์กับเพื่อน แต่เหมือนว่าวันนี้คงต้องผิดนัดเพื่อนซะแล้ว ก็เพื่อนบ้านใหม่ที่ทำให้ตนเองนอนเฝ้าฝันทุกคืนจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกตนเอง แถมพระเจ้า! เธอใส่ชุดนอนไม่ได้นอนด้วย ซีทรูสายเดี่ยวลายเสือ
“ถ้าไม่ปล่อยมือจากประตูฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” เธอเอ่ยเสียงห้วนแข็ง ไม่สนใจว่าตอนนี้ตนเองแต่งตัวไม่เรียบร้อย และใต้ชุดนอนซีทรูสายเดี่ยวลายเสือนั้นก็ไม่ได้ใส่ยกทรง
“ไม่คิดว่าเราสองคนเหมาะสมกันเหรอเพื่อนบ้าน” เขาตอบยียวนกวนอารมณ์คนตัวเล็ก ผิวขาว ใบหน้าจิ้มลิ้ม ตาเล็กหยี แล้วก็ยอมผละมือปล่อยจากประตูที่จับดันไว้ ก็เธอตัวเล็กสูงเพียงระดับอกตรงที่เขายืนอยู่ตอนนี้ก้มมองแล้วมองเห็นทุกอย่างที่ซ่อนใต้ร่มผ้า และมันทำให้คอแห้งได้ทีเดียว สองเต้าของเธออวบใหญ่มาก ยอดอกที่ดุนดันเสียดสีกับผ้าซีทรูนั้นอีก
อึก!
โฮมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอด้วยความยากลำบากเมื่อเห็นว่าแม่สาวสวยนั้นซ่อนรูปเอาเรื่องเหมือนกัน
“ไร้สาระ! ปึก!” แล้วเธอก็ปิดประตูห้องอย่างรวดเร็วเมื่อเขายอมปล่อยมือจากประตูห้องตนเอง
หึหึ
“อยู่ตรงข้ามห้องแค่เอื้อมมือถึง เดี๋ยวจังหวะเหมาะๆ มาเมื่อไหร่จะกินคาวหวานให้เดินขาถ่างเลยคอยดู” เจ้าของคาเฟ่หนุ่มเอ่ยพึมพำกับประตูที่ปิดสนิทใส่หน้าตนเองแล้วก็เดินกลับไปปิดประตูห้องตนเองฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปยังลิฟต์โดยสาร
หมดอารมณ์จะปิดต้นฉบับเมื่อรู้ว่าเพื่อนบ้านที่อยู่ตรงข้ามห้องคือใคร เธอเดินวนเวียนไปมาในห้อง และแถมระเบียงห้องเธอกับระเบียงห้องฝั่งตรงข้ามยังติดเชื่อมโยงกันด้วย เพราะห้องเธอกับห้องเขาอยู่มุมสุดของชั้นระเบียงห้อง ทั้งสองห้องจึงเชื่อมติดกัน เธอเดินไปปิดล็อกประตูระเบียงแล้วเดินกลับเข้าห้องนอนตนเองไปนั่งหน้าโต๊ะทำงานจ้องหน้าจอแมคบุ๊ก
เฮ้อ!
“ทำไงดียัยเค้ก คนที่ไม่อยากเจอดันอยู่ตรงข้ามห้อง แล้วเมื่อกี้เธอแต่งตัวแบบนี้อีก คนหื่นคนนั้นคงไม่มองเห็นหมดแล้วหรอกนะ” ขนาดเธอมองเงาตัวเองในกระจกก็ยังมองทะลุปรุโปร่งไปถึงข้างในตัวเองแล้ว มีหรือตาคู่นั้นของเขาจะไม่มองเห็นกายเนื้อเธอข้างใน
“ตั้งสติยัยเค้ก เขาแค่เห็น เขาเอาไปไม่ได้และแตะต้องไม่ได้ด้วย อย่าคิดมาก แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละน่า” เธอพึมพำกับตนเองพร้อมยกมือทั้งสองขึ้นตบแก้มทั้งสองดึงสติให้กลับมาอยู่กับงานตรงหน้าตนเอง
“ทำงาน ทำงานยัยเค้ก” บอกตัวเองแล้วก็เริ่มลงมือทำงาน
“ลุย!” แล้วเสียงกดแป้นพิมพ์แมคบุ๊กก็ดังขึ้นรัวๆ เมื่อดึงสติกลับมาอยู่กับงานตรงหน้าตนเองได้แล้ว
โฮมมาเที่ยวก็ไม่ได้สนใจสาวคนไหน ก็ในหัวมีสาวชุดนอนไม่ได้นอนลายเสือที่คอนโดนี่ เขากระดกดื่มไปหลายแก้ว ขนาดสาวสวยที่เพื่อนเรียกมาให้ก็ถูกเมิน
“ไอ้โฮม ตัวท็อปทั้งนั้นนะที่กูเรียกมาให้มึงเนี่ย สนใจหน่อยดิวะ จะเอาแต่ดื่มแบบนี้ไม่ได้ไอ้โฮม” ก็ตั้งแต่มาถึงเพื่อนก็เอาแต่กระดกดื่ม ไม่สนใจสาวสวยที่นั่งนัวเนียคลอเคลียเบียดสีข้างกาย ปกติถ้าทำขนาดนี้ลากกลับคอนโดไปแล้ว
“ก็กูจะดื่ม” โฮมตอบเพื่อนหลังจากดื่มน้ำสีอำพันในแก้วหมดไปแล้ววางแก้วลงให้สาวสวยรินเติมใส่แก้วให้ใหม่
“ไม่นะ ตอนที่โทรหากูบอกว่า ‘หิว’ นี่ กูก็จัดให้แล้วนี่ไงไอ้โฮม อาหารจานหลักมึง น้องๆ สวยๆ ทั้งนั้น จะหิ้วกลับคอนโดกี่คนก็ได้ กูว่ากูเข้าใจไม่ผิดนะว่าคำว่า ‘หิว’ ของมึงคือ ‘ผู้หญิง’ ไม่ใช่เหล้า”
“ก็ ‘หิว’ จริงตอนแรก แต่ตอนนี้มีคนที่ ‘อยากกิน’ มากๆ ที่กูพยายามไม่นึกถึงแล้ว แต่ก็นั่นแหละ เอาแต่คิดถึง ยิ่งก่อนจะมาเจอแบบ อ่า...ให้ตายสิไอ้กุมภ์ กูต้องกลับแล้วล่ะ ส่วนน้องๆ ที่มึงจัดมาไม่ใช่ไม่สวย สวยแต่ก็ไม่ ‘อยากได้’ ไง กูมีคนที่อยากได้มากกว่าตอนนี้ ไปล่ะ”
“เพิ่งจะเที่ยงคืนเองนะ แล้วน้องๆ ให้กู ‘กิน’ คนเดียวเหรอ เมานมตายห่าไอ้โฮม”
“มึงชอบอยู่แล้วนี่ ไปล่ะ”
“เดี๋ยวกูให้คนรถกูขับรถไปส่ง ดื่มเยอะแบบนี้ขับรถไม่ไหวหรอกไอ้โฮม”
“เหล้าแค่ไม่กี่แก้วเอากูไม่ลงหรอกไอ้กุมภ์”
“แต่ปลอดภัยไว้ก่อนไงวะ” หนุ่มลูกชายนักการเมืองบอกเพื่อนรัก
อือ!
โฮมพยักหน้าครางตอบแล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องส่วนตัว ส่วนกุมภ์ก็โทรสั่งลูกน้องตนเองที่ติดตามมาคอยดูแลรอขับรถให้ตอนกลับให้ขับรถไปส่งเพื่อนตนเองที่คอนโด
- Writer
