กินคาวต้องกินหวาน :6

1508 Words

“น่าเกลียดที่สุด อะ...อื้อ” แล้วเธอก็ต้องร้องครางซ่านออกมาเมื่อบุรุษเหนือร่างซุกซบหน้ากระแทกกับเต้าตนเอง ไม่พอสองมือของโฮมก็กอบกุมเคล้นคลึงขยุ้มขยำทรวงอวบใหญ่ด้วย “อ่า...เต็มไม้เต็มมือ ไม่สิ ล้นมือต่างหาก อื้ม...” เขาผละเงยหน้าจากเต้าที่ตนกระแทกหน้าซบลงหาแล้วจัดการปลดเปลื้องชุดนอนไม่ได้นอนซีทรูสายเดี่ยวลายเสือของดุษยาออก “พระเจ้า! คุณสวยมากเค้ก อ่า...ไม่ไหวแล้ว ผมปวดจนจะคลั่งแตกทั้งๆ ที่ยังไม่ได้สอดใส่แล้ว อ่า...เสียว” เมื่อจัดการถอดเปลื้องชุดเปลือยกายหญิงสาวใต้ร่างแล้วก็เห็นร่างเล็กแต่แน่นไปด้วยคุณภาพทุกสัดส่วน สองเต้าอวบใหญ่ล้นมือที่เขากอบกุมเคล้นคลึงแล้วนุ่มนิ่มเป็นบ้า สองเต้าคุณภาพ และตรงกลางหว่างขาก็โหนกนูนน่ากระแทกเด้าที่สุด “คุณมันบ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ และออกไปให้พ้นห้องฉันด้วยคุณโฮม” เธอพยายามขยับตัวดิ้นหนี แต่การขยับตัวบิดดิ้นหนีของเธอนั้นกลับถูกมองว่าเป็นการบิดตัวส่ายยั่วยวนมากกว่าจะหนี “ให้ตายสิ ผมจะ ‘เอา’ คุณให้ ‘ขาถ่าง’ เลยเค้ก อ่า...พระเจ้า! ไม่ไหวแล้ว” โฮมผละตัวออกห่างจากร่างเปลือยเปล่าที่นอนบิดดิ้นหนีเอาตัวรอดกับพื้น แต่ใช้อีกมือจับเอวเล็กคอดไว้แน่น อีกมือจัดการกับเสื้อผ้าน่ารำคาญตนเอง ตอนนี้อยากเสียดสีขยุ้มร่างน้อยเต็มกลืนแล้ว อยากบดเธอให้แหลกละเอียดด้วยร่างกายตนเอง เพียงเวลาไม่กี่อึดใจ โฮมก็จัดการเปลื้องผ้าตนเองเสร็จ ความอวบใหญ่ยาวอัดแน่นไปด้วยพลังบ่งบอกความดุดันของบุรุษอวดต่อหน้าสาวเจ้าคนสวย ไม่พอลำกายอวบใหญ่ยาวยังมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามลำกายใหญ่ด้วย “ยะ...อย่าทำแบบนี้” “ผมคงทำตามที่เค้กขอร้องไม่ได้หรอก เพราะผม ‘หิว’ จนตาลายแล้วตอนนี้ ครั้งหน้านะ ครั้งหน้าผมจะ ‘เอา’ คุณคาชุดซีทรูตัวบางพวกนี้ จะไม่ถอดมัน ผมอยากเห็นเค้กเด้งเร่ารับผมยามผมสอดใส่” “คุณกำลังข่มขืนฉัน” “ชูว์...ข่มขืนไหมไม่รู้ แต่ตอนนี้เชื่อเถอะคนสวยว่าคนสวยจะชอบสิ่งที่ผมยัดเยียดให้แน่นอน” แล้วโฮมก็โถมตัวคร่อมทับบดเบียดกายเปลือยเปล่าบึกบึนตนเองเสียดสีกับร่างเล็กใต้ร่าง “ไม่ว่ากันนะที่ครั้งแรกของเราสองคนจะที่พื้นห้อง น้ำสองผมค่อยพาไปที่เตียงนุ่มๆ ก็แล้วกัน แต่ตอนนี้ขอที่พื้นก่อนแล้วกัน ผมไม่ไหวแล้วเค้ก” แล้วโฮมก็รวบตรึงมือทั้งสองข้างของดุษยาด้วยมือเดียวดึงรั้งไปไว้เหนือหัว ส่วนมือใหญ่อีกข้างของเขาก็จับเอวเล็กคอดที่กำหุ้มด้วยมือเดียวก็รอบเอวหญิงสาวแล้ว “ยะ...อย่า ได้โปรดเถอะ อย่าทำแบบนี้กับฉัน” นักเขียนสาวมากความสามารถ เธอเคยเขียนให้นางเอกโดนพระเอกข่มเหงบังคับยัดเยียดความเป็นผัวให้ ไม่คิดว่าสิ่งที่เธอเขียนไปกำลังจะเกิดขึ้นกับตนเอง แล้วก็ต้องร้องกรี๊ดออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมานกลางร่าง เมื่อเอ็นอวบใหญ่ยาวกระแทกกายฝากฝังเข้ามาในกายตนเอง กรี๊ด! “จะ...เจ็บ!” น้ำใสๆ ไหลอาบออกทางหางตา ความเจ็บปวดอึดอัดท้องน้อยจนหายใจติดขัดทำให้เธอบอกไม่ถูก ตอนนี้เข้าใจนางเอกนิยายของตนเองแล้วว่าโดนของใหญ่ดุดันมันเป็นยังไง และโฮมก็ใหญ่เหลือเกิน เขากระแทกเข้ามาทีเดียวได้ยังไงกัน เขาทำกับเธอแบบนี้ได้ยังไงกัน ทั้งๆ ที่ไม่สนิทมักคุ้นกันด้วยซ้ำ “อูว์...ให้ตายสิ ผมนึกว่าคุณจะ ‘เคย’ แล้วซะอีกเค้ก อ่า...แน่นเป็นบ้า” เขาเป่าลมออกจากปากแล้วก็สบจ้องดวงตาเล็กหยีของเธอที่อาบคลอไปด้วยน้ำตาแล้วก็รู้สึกผิด หากรู้ว่านี่คือ ‘ครั้งแรก’ ของดุษยา เขาจะอ่อนโยนและใจเย็น ไม่รีบร้อนเอาแต่ใจตนเองแบบนี้ “อ่า...ผมขอโทษทูนหัว ชูว์...ไม่ร้องนะ ผ่อนคลายไปด้วยกัน แล้วทุกอย่างจะดี เชื่อผมเค้ก อื้ม...” เขาจูบกลางหว่างคิ้วของเธอเพื่อปลอบโยนแล้วค่อยๆ ขยับเอวสอบเนิบนาบ เมื่อไม่อาจแช่กายนิ่งได้นาน ก็ภายในอุ่นร้อนคับแน่นดุษยาก็กำลังตอดรัดเอ็นเนื้อของเขาจนเจ็บปวดต้องขยับเด้งเร่า “เจ็บ!” ดุษยาเอ่ยออกมาทั้งน้ำตาแล้วปากน้อยก็ถูกปากหนาครอบครองกลืนน้ำเสียงความเจ็บปวดกลางกายสาวเจ้า “อ่า...อื้อ” เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากปากบดจูบกันของทั้งสอง เรียวลิ้นสากอุ่นร้อนเปียกแฉะทั้งสองดูดคลึงกันแม้ว่าปลายลิ้นน้อยแสนหวานสาวเจ้าจะเงอะงะไร้เดียงสา แต่มันก็ไม่ได้ทำให้การบดจูบเร่าร้อนดุดันของโฮมหยุดชะงักได้ เขาค่อยๆ สอนคนตัวเล็ก แขนแข็งแรงโอบกอดยกร่างน้อยขึ้น อีกมือจับรวบมือทั้งสองรวบตรึงเหนือหัวก็ผละปล่อยมาขยุ้มขยำก้นกลมกลึงของเธอพร้อมกับขยับโยกคลึงเอวสอบเนิบนาบและเริ่มจังหวะเร็วดุดันขึ้นเมื่อร่างน้อยแอ่นเด้งไหวตอบสนอง ตอนนี้ดุษยาผ่อนคลายเริ่มเรียนรู้ร่างกายชายหญิงยามสอดเสียดสีกันแล้ว “โอว์...ไม่ไหวแล้ว อูว์...เค้กตอดรัดผัวแรงมาก อื้ม...” เขาผละออกมาเอ่ยเป่ารดลมหายใจใส่หน้าสวยจิ้มลิ้มชื้นเหงื่อ “ละ...เลวที่สุด อะ...อื้อ” แล้วปากน้อยก็ถูกปากหนาปิดกลืนคำพูดอีกครา ตอนนี้ในหัวของนักเขียนมากความสามารถ เจ้าแม่นักเขียนอีโรติกเต็มไปด้วยภาพฉากที่ตนจินตนาการให้กับตัวละครในนิยายตนเอง ภาพวาบหวิว ฉากหื่นกามเขย่าเตียง กระแทกเด้งเร่ากันหนักหน่วงผุดขึ้นเต็มหัวไปหมด และน่าอายเหลือเกิน เธอกำลังเด้งเร่าตอบสนองคนถ่อยห้องตรงข้ามอย่างน่าอาย “อ่า...ไม่ไหวแล้ว แน่นดีเหลือเกินเค้ก อ่า...ผัวไม่ไหวแล้ว อื้ม...” พั่บ! พั่บ! พั่บ! ตอนนี้หัวใจของเจ้าของคาเฟ่หนุ่มเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจเมื่อได้โอบอุ้มกลืนกินความ ‘ครั้งแรก’ ของสาวเจ้าคนสวยใต้ร่างตนเอง เอวสอบบดคลึงสับสะโพกหนักหน่วงดุดันเอาแต่ใจ แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรก เขาควรจะอ่อนโยน แต่ใครจะอ่อนโยนไหวเล่า ก็หวานน่ากลืนกินทั้งตัว หุ่นก็ยั่วเซ็กซ์ขนาดนี้ ใครมันจะปล่อยได้ล่ะ คืนนี้เขาต้องการดุษยาทั้งคืน และพรุ่งนี้ก็ทั้งวันด้วย ยิ่งได้ครอบครองก็ยิ่งรู้สึกว่าเท่านี้ไม่พอแน่นอน และไม่รู้ว่าต้องการมากเท่าไหร่ถึงจะเพียงพอและอิ่มเอมในกายสาวสวยซ่อนรูปคนนี้ “อ่า...คนเลว อะ...อื้อ” “อ่า...ให้ตายสิ ตอนนี้คนเลวคนนี้ก็เป็น ‘ผัว’ เค้กแล้วนี่ ต่อให้เลวกว่านี้ก็ได้ เพราะมันคุ้มค่ากับสิ่งตอบแทน อูว์...ไม่ไหวแล้วทูนหัวของผัว อ่า...ซี้ด เสียว” เสียงเนินเนื้อกระแทกเด้งเร่ากันหนักหน่วง ดุษยาปากกับร่างกายของเธอไม่ค่อยสามัคคีกันเท่าไหร่ ก็ปากพูดอย่างร่างกายกลับตอบสนองกายบุรุษทุกอย่าง เธอช่างปากไม่ตรงกับความต้องการของร่างกายจริงๆ พั่บ! พั่บ! พั่บ! เสียงกระทบกระทั่งกันของพวกเขาดังหนักหน่วง ร่างเล็กถูกยกอุ้มขึ้นจากพื้นแล้วพาเดินไปยังห้องนอนที่เปิดประตูทิ้งไว้ด้วยสองแขนแข็งแรง ส่วนเอวสอบก็ยังทำหน้าที่แอ่นเด้งกระแทกลึกในความคับแน่นอ่อนไหวหญิงสาวไปด้วย “อ่า...คนเลว คุณทำบ้าอะไรกับร่างกายฉัน อ่อย...อื้อ...ตอนนี้ฉันร้อนไปทั้งตัว คุณทำอะไรคุณโฮม” ตอนนี้เธอร้อนไปทั้งตัวโดยเฉพาะตรงนั้นของร่างกาย มันร้อนเหลือเกิน ยามเขาเคลื่อนไหวเอวซอยเร็วถี่หนักหน่วงยิ่งทำให้ร้อนจนเหมือนจะมีไฟลุกท่วมร่างก็มิปาน “อ่า...ร้อนหรือเสียวกันแน่ทูนหัว แยกให้ออกสิเค้ก อ่า...คุณทำให้ผมคลั่งรู้ไหม อ่า...ผมขอแตกนะ และขอแตกหลายๆ รอบด้วย อูว์...” เมื่อวางร่างน้อยลงยังเตียงนอนนุ่มของเธอแล้วเขาก็เริ่มบิดเอวสอบร่อนหนักหน่วง เพื่อพาดุษยาไปให้ถึงสวรรค์ตรงหน้าและตัวเขาด้วยเช่นกัน “ทุเรศที่สุด” เขาพูดออกมาได้ยังไงไม่กระดากอายมั่งรึไง “อ่า...ทุเรศแล้วมีความสุขไหมล่ะทูนหัว อูว์...ไม่ไหวแล้ว พร้อมกัน เสร็จพร้อมกัน โอว์...เสียว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! เอวสอบหื่นกามเคลื่อนไหวซอยเอวดุดันหนักหน่วงกว่าทุกครั้งจนเขาต้องกอดรั้งเอวเล็กคอดของเธอรั้งไว้ไม่ให้ไหวกระเด็นกระดอนหลุดแน่นอน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more