CHAPTER 2.1
746 Words
CHAPTER 2
คนที่(ไม่)มีสิทธิ์เลือก
ร่างอรชรสมส่วนในชุดไทยสีงาช้าง ดูสวยโดดเด่นชวนมองทุกกระเบียดนิ้วดั่งนางในวรรณคดี จนเจ้าของห้องเสื้อถึงกับเอ่ยชมไม่ขาดปาก ซ้ำยังทาบทามไปเป็นนางแบบให้ร้าน เช่นเดียวกับสายตาคนเป็นแม่ที่มองลูกสาวคนเดียวอย่างชื่นชมและภูมิใจในวันลองชุดครั้งสุดท้ายก่อนงานจริงจะมาถึงในอีกสองวันข้างหน้านี้
“สวยมากค่ะคุณน้อง สวยแบบนางวรรณคดีสุดๆ” เจ้าของร้านเป็นชายที่มีจริตหญิงเอ่ยชมพลางพิศมองเหมือนเจอช้างเผือก
“ขอบคุณค่ะคุณมาร์ค ชมซะพรรษเขินเลย”
“น้องพรรษสนใจจะมาเป็นนางแบบร้านพี่มั้ยคะ หน้าไทยๆ หุ่นไทยๆ แถมดีกรีสะใภ้คุณหญิงแบบนี้หายากมาก”
“พรรษไม่เคยถ่ายแบบเลยนะคะ กลัวจะทำให้งานคุณมาร์คเสีย” พรรษรดาออกตัวทั้งที่ก็สนใจอยู่ไม่น้อย ตอนนี้เธอยังไม่มีงานทำเป็นชิ้นเป็นอัน เรียนจบมาก็เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวตามคำสั่งของคุณหญิงจันทร์จรีในทันที หากว่าได้งานนี้คงดีไม่น้อย
“หูย ไม่ต้องห่วง แค่โพสท่าสวยๆ เดี๋ยวพี่เทรนให้”
“งั้นพรรษขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
“เป็นอันว่าคุณน้องรับปากพี่แล้วเนอะ เสร็จงานแล้วติดต่อไปได้เลยนะคะ”
“ค่ะ แล้วชุดพี่ภาสเป็นยังไงบ้างคะ”
“ลองอยู่ห้องโน้นแน่ะ เดี๋ยวคงมา ถ้าได้เห็นเจ้าสาวคงตะลึงในความสวยน่าดู”
พูดจบได้ไม่นาน ร่างสูงในชุดสูทสีโทนเดียวกับชุดเจ้าสาวก็เดินยิ้มกว้างตรงมาหาว่าที่เจ้าสาว แล้วเอ่ยถามความคิดเห็น
“เป็นยังไงบ้างพรรษ หล่อพอจะเป็นเจ้าบ่าวของพรรษได้หรือยัง”
“หล่อมากค่ะพี่ภาส สีเนกไทก็เข้ากันดี” พรรษรดาเอ่ยชมพร้อมกับที่ความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัวอย่างน่าชิงชังตัวเอง ถ้าหากใครอีกคนสวมชุดนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ คงชวนมองมาก แม้สีหน้าเขาจะเคร่งขรึมไปหน่อย แต่หุ่นและความหล่อที่ไม่ด้อยไปกว่าพี่ชายคงทำให้เธอใจสั่นไปหมด เหมือนทุกๆ ครั้งที่เห็นเขาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบบนี้ เธอจะมีความสุขกว่านี้มั้ยหากว่าคนที่ยืนถามเธออยู่ตอนนี้คือภูริชไม่ใช่ภาสกร แต่ใครจะไม่มีความสุขกันล่ะหากได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองรัก
ใช่...เธอแอบรักภูริชมานานมากแล้ว แต่สำหรับภาสกรเธอรักเขาดั่งพี่ชาย แม้พยายามทำใจให้รักแบบหนุ่มสาว แต่ทุกพื้นที่ในหัวใจมันถูกจับจองด้วยชื่อของผู้ชายอีกคนไปนานมากแล้ว ไม่ว่าจะสลัดทิ้งเท่าไหร่มันก็สลัดไม่ออก ทั้งๆ ที่เขาใจร้ายกับเธอเหลือเกิน
มันช่างไม่ยุติธรรมกับภาสกรเอาเสียเลย เธอจะแต่งงานกับเขาอยู่อีกวันสองวันนี้แล้ว ทว่าหัวใจกลับอยู่กับคนอื่น ในวันข้างหน้าเมื่ออยู่ในฐานะภรรยาของภาสกรแล้ว เธอจะบาปหนาหรือไม่ที่ยังรักน้องชายของสามีตัวเอง และยิ่งได้อยู่ใกล้ๆ กัน เธอจะหักห้ามความรู้สึกได้มากแค่ไหน แต่แม้ว่ายากแค่ไหน เธอก็จะพยายามก้าวข้ามผ่านมันไป ร่างกายและหัวใจจะต้องเป็นของภาสกรคนเดียวเท่านั้น เธอจะต้องลบชื่อผู้ชายที่ชื่อภูริชออกจากใจให้ได้เพื่อพี่ภาสของเธอ สักวันหนึ่งเมื่อเธอสามารถรักภาสกรได้เต็มหัวใจ เธอจะดำรงตำแหน่งพี่สะใภ้อย่างเต็มภาคภูมิ และเขาก็เป็นเพียงน้องชายของสามีเท่านั้น
“งั้นคุณมาร์คช่วยเอาชุดไปส่งที่บ้านด้วยนะครับ”
“ได้ค่ะคุณภาส วันงานเจอกันตอนเช้ามืดนะคะ งานนี้มาร์คจะไปคุมด้วยตัวเองเลยค่ะ” มาร์ครับปากรับคำและได้เตรียมทีมงานที่จะแต่งหน้าทำผมรวมทั้งดูแลความเรียบร้อยของชุดไว้เรียบร้อยแล้ว งานนี้ถือเป็นงานช้างเลยก็ว่าได้ เนื่องด้วยคุณหญิงจันทร์จรีให้จัดงานเช้าที่บ้านจันทร์ฉายเลย ส่วนงานเย็นถึงจะจัดที่โรงแรม ซึ่งมาร์คตื่นเต้นอย่างมาก เพราะเป็นครั้งแรกที่จะได้เข้าไปยลโฉมความงดงามของบ้านทรงไทยโบราณที่วิจิตรงดงามหลังนั้น
- Writer
