“แกมาทำอะไรอุ้ยคำ”
“นายให้มาเอาเสื้อผ้า แกไปหยิบมาให้หน่อย เอาสักสองสามชุดก็ได้ ส่วนนี่เสื้อผ้าเก่านาย แกเอาไปซักทีนะ” อุ้ยคำตอบแม่บ้านพลางยื่นตะกร้าหวายที่มีเสื้อผ้าของผู้เป็นนายอยู่ในนั้นหลายตัว
“นายไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้ว นายไปนอนไหน แกพอจะรู้มั้ย”
“นายนอนที่กระท่อมท้ายไร่โน่นแน่ะ”
“มีงานด่วนอะไรหรือเปล่า ทำไมนายไม่กลับบ้านเลย”
“ไม่มีหรอก กุหลาบล็อตใหม่ก็ลงกระถางหมดแล้ว ส่วนไอ้ที่จะเอาไปออกงานรอบหน้า พวกข้าก็จัดการกันหมดแล้ว”
“งั้นแกบอกนายที ว่าคุณพรรษไม่สบาย”
“คุณพรรษไม่สบายเหรอ”
“ใช่น่ะสิ น่าสงสารนะ ออกไปนั่งรอนายที่หน้าบ้านทุกคืน แต่นายก็ไม่ยอมกลับ ไม่รู้งอนอะไรกันหรือเปล่า แกไปบอกนายหน่อยก็แล้วกัน”
“ได้ๆ เดี๋ยวข้าบอกให้ แกไปเอาเสื้อผ้านายมาให้ข้าก่อน”
คุยกับอุ้ยคำเสร็จ บัวผัดก็รีบไปหยิบเสื้อผ้าของเจ้านายมาให้อุ้ยคำ เพื่อนำไปให้เขาผลัดเปลี่ยนที่กระท่อมท้ายไร่ หลังจากเอาต
