O gelir gelmez evin ritmi değişti.
Sanki duvarlar bile toparlandı, kapılar daha sert kapandı, ayak sesleri hızlandı. Miran geliyordu ve bu konakta onun gelişi hala bir emir gibiydi. Kimse neden diye sormadı. Herkes ne yapması gerektiğini biliyordu.
Sofralar kuruldu. Ama öyle bir sofra değildi bu; günlük, alışıldık bir masa hiç değildi. Bugün işler sadece bana kalmamıştı, çünkü bir kişinin kaldırabileceğinden fazla iş vardı ortada. Normalde bana yıkılan ne varsa bu kez paylaşılmıştı. Ama paylaşılmasının sebebi bana acınması değildi. Sebep belliydi: Geleceğin ağası geliyordu.
Bütün konak ayaktaydı.
Sabahın erken saatlerinde mutfak doldu. Büyük bakır tencereler indirildi, yıllardır sadece özel günlerde kullanılan tabaklar çıkarıldı. Kilerden en iyi bulgurlar, en taze bakliyatlar, en pahal
