Miran’ ın sesi mutfağın içinde yankılandığında irkildim.
" Ne oluyor burada?"
Ses tonu bile sertti. Ne bağırıyordu ne de yükseltiyordu sesini ama insanın iliklerine işleyen bir sertlik vardı onda. Elbisem hala sıcağın etkisiyle tenime yapışmıştı, canım yanıyordu ama asıl yanan yerim orası değildi. O an konuşamadım. Sadece nefes almaya çalışıyordum.
Üvey kaynanam hiç duraksamadı. Sanki olan biten gayet sıradan bir şeymiş gibi omuz silkerek konuştu.
" Gelinden bir çorba istedim alt tarafı. Herhalde niyeti beni öldürmekti."
Suçlu benmişim gibi.
Yanmış halimle bile.
Miran birkaç adım attı, bize doğru yaklaştı. Ayak sesleri tok ve sakindi. Gözlerini doğrudan ona dikti. Bana hiç bakmadı bile. Ama ben onun bakmadığı yerde daha güvende hissettim.
" Nare senin gelinin değil. " dedi.
O an b
