หลังจากที่ประกรณ์ออกมาจากโรงแรมที่เขาเข้าไปคุยธุระกับฮาเวิร์ดแล้วเขาก็ตรงมาที่บ้านพักของน้ำจันทร์ตามที่ตัวเองโทรนัดเธอตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าจะพาไปกินข้าวด้วยกันตอนเย็นวันนี้
"ขอโทษที่ให้รอนะ"ประกรณ์เอ่ยออกมาพร้อมทั้งยิ้มให้เธอ เขายอมรับว่าน้ำจันทร์เป็นคนที่น่ารักแล้วดีแถมแม่ของเขาก็ยังชอบเธอแต่เขาไม่มีทางเลือกเพราะเขารู้ว่าเธอยังไม่ผ่านมือชายใดและฮาเวิร์ดจะไม่แตะผู้หญิงที่ผ่านมือคนอื่นมาถ้าไม่ใช่ดาราหรือนางแบบระดับโลกที่น่าสนใจ
"ไม่เป็นไรค่ะ"เธอตอบแล้วยิ้มให้กับเขาเหมือนทุกครั้ง
"งั้นเราขึ้นรถเลยเนาะ"ประกรณ์เอ่ยออกมาแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับให้กับน้ำจันทร์
"ขอบคุณค่ะ"เธอเอ่ยแล้วเข้าไปนั่งที่ประจำทุกครั้งที่เธอนั่งประจำ
"น้ำจันทร์ เดี๋ยวแวะไปเอาเอกสารกับเพื่อนพี่เป็นเพื่อนพี่ก่อนนะ"เขาเอ่ยขึ้นหลังขับรถมาได้สักพักแล้วก็เอ่ยขึ้น
"ได้ค่ะ"เธอตอบแล้วหันไปยิ้มให้เขาเหมือนเคย
เพียงไม่นานประกรณ์กับน้ำจันทร์ก็เดินทางมาถึงโรงแรมนะดับ7ดาวที่อยู่ใจกลางกรุง
"เดี๋ยวลงไปเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ"น้ำจันทร์ไม่ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้าให้เขาเท่านั้น
"นายคุณอยู่ไหม"ประกรณ์พาน้ำจันทร์ขึ้นมายังชั้นบนสุดของโรงแรมที่เป็นโซนพักของผู้บริหารเท่านั้นที่จะอยู่อาศัยได้
"อยู่ครับแต่นายสั่งไม่ให้ใครเข้าพบ อนุญาตเพียงคุณผู้หญิงเท่านั้น"เดลล์เอ่ยบอกกับประกรณ์แล้วหันไปมองที่น้ำจันทร์ เธอก็ทำได้เพียงแต่หันไปมองประกรณ์เท่านั้น
"น้ำจันทร์ เข้าไปเอาเอกสารแทนพี่หน่อยนะ"ประกรณ์เอ่ยออกมาแล้วมองเธออย่างกดดัน
"เอออ....ค่ะ"เธอตอบออกไปอย่างงงแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี
"งั้นเชิญครับ"เดลล์เอ่ยแล้วเดินนำเธอไปยังประตูห้องที่อยู่โซนฝั่งเดียวของชั้น น้ำจันทร์ไม่พูดอะไรเพียงแต่เดินเข้าไปให้ห้องเท่านั้นเอง ประกรณ์ที่เห็นแบบนั้นเข้าก็เดินออกมาทันที
"อายุเท่าไหร่แล้ว"เสียงที่ดังบนความเงียบและน้ำเสียงที่ดูเรียบเย็นทำให้น้ำจันทร์ตกใจไม่น้อย แต่เธอก็หันไปมองตามเสียงและพบเป็นชาวต่างชาติ ที่มีดวงตาสีนิลดำ เขาดูสง่างามจนหน้าทึ่งเลยก็ว่าได้
"เอออ...25"น้ำจันทร์ที่ได้สติก็เอ่ยตอบออกไป
"หึ....แต่ก็ยังโง่ให้เขาหลอก"
"คุณหมายความว่าไง...."น้ำจันทร์ที่ไม่รู้ความหมายของคนตัวโตก็เอ่ยถามออกไปอย่างเคืองๆเพราะเธอกับเขาไม่รู้จักกันแต่เขาก็ยังกล้าว่าเธอโง่
"ก็แล้วทำไมไม่ถามแฟนเธอดู"ฮาเวิร์ดเอ่ยออกมาพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้เธอ น้ำจันทร์ที่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดเธอก็ตัดสินใจหันหลังไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันทีเธอจะได้เปิดประตูด้วยซ้ำ
"มันคงอยู่รอเธอ....."น้ำจันทร์ที่ตั้งสติก็หาโทรศัพท์แล้วโทรออกทันที เธอรอเพียงไม่นานปลายสายก็กดรับสาย
"พี่กรอยู่ไหนคะ"น้ำจันทร์ถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครืออย่างกลัวคำตอบ
"พี่ขอโทษ...แต่พี่ไม่มีทางเลือก"ประกรณ์ตอบแค่นั้นก็ตัดสายทิ้งทันที น้ำจันทร์กดโทรศัพท์เพื่อที่จะโทรออกแต่ก็ถูกคนตัวใหญ่ที่เฝ้ามองการกระทำของเธออยู่ อย่างแล้วโยนใส่ฝาผนังอย่างรวดเร็ว เขายอมรับว่าถูกใจเธอตั้งแต่เห็นรูปครั้งแรกโดยไม่สนใจว่าเธอจะบริสุทธิ์หรือเปล่า
"คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย"น้ำจันทร์หันไปเผชิญหน้ากับเข้าแล้วเอ่ยถามออกมา
"หึ....มันเอาเธอมาแลกกับหนี้ที่มันติดฉัน"
"พี่กรเนี่ยนะ...คุณไม่รู้หรอว่าเขาเป็นทายาทนักธุรกิจ"
"รู้...แล้วก็รู้ดีด้วยว่ามันคงไม่ชอบถ้าเรื่องที่มันติดพนันถึงหูแม่มัน"คำตอบของฮาเวิร์ดทำให้น้ำจันทร์ตกใจไม่น้อย
"เท่าไร่"
"ก็ถ้าหักรถที่มาพร้อมกับเธอก็เหลือ11ล้าน มีคืนแทนมันหรอ"น้ำจันทร์ที่ได้ยินจำนวนที่ฮาเวิร์ดเอ่ยมันทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกเลย เพราะแค่ทุกวันนี้ส่งน้องสาวเรียนกับค่าใช้จ่ายรายวันเธอยังแทบยังจะไม่พอเลย
"แล้วคุณก็รับเงื่อนไขเขาเนี่ยนะ"น้ำจันทร์เอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้ว่าเงินเยอะขนาดนั้นแลกกับเธอเขาไม่บ้าก็ประสาทแล้ว
"ใช่...."