รสวาททาสซาตาน

Ep.2 ความโง่

"ใช่..."คำตอบของฮาเวิร์ดทำให้ตัวน้ำจันทร์ตกใจไม่น้อย แต่ยังไม่ทันทีเธอจะได้พูดอะไร ฮาเวิร์ดก็ดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วจับที่ท้ายทอยรางบางไว้ เขาไม่คิดที่จะรีรอที่จะจูบลงบนริมฟีปากบางและมันทำให้เธอตกใจที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็เผลอปากให้คนตัวตัวได้ดูดดึง ฮาเวิร์ดดูดดึงริมฝีปากของเธอจนพอใจเขาก็สอดลิ้นเข้าไปในปากของเธอเพื่อหาควาญความหวานที่ไม่เคยได้รับจากที่ไหนมาก่อน ฮาเวิร์ดใช้ความชำนาญทำให้เขาสามารถดึงสติของน้ำจันทร์ไปจากตัวเธอได้อย่างง่ายดาย เขาใช้เวลานานพอสมควรกับการลิ้มลองความหวานภายในโพรงปากของเธอ ฮาเวิร์ดถอนจูบออกอย่างเชื่องช้าและเสียดายแต่เขาไม่ได้ถอยห่างจากเธอเลยแม้เล็กน้อย หรือคิดแท้แต่จะเว้นช่องว่างให้กับเธอ

"หวานมาก...."คำพูดจากเสียงที่แหบพร่าทำให้น้ำจันทร์ได้สติอีกครั้งและมันทำให้เธอหน้าแดงจนถึงใบหู ฮาเวิร์ดทิ้งให้เธอมึนงงอยู่กับที่ เขาเดินออกจากห้องไปแต่เพียงไม่นานก็กลับมาพร้อมกับจับที่มือเธอ เขาดึงเธอไปตามแรงน้ำจันทร์ที่รู้ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้นกับเธอในเวลาข้างหน้าต่อไปจากนี้ เธอก็ยอมรับและไม่คิดจะขัดขืนเพราะทุกอย่างล้วนเป็นความโง่จากตัวเธอเองทั้งนั้นที่ไว้ใจคนอย่างประกรณ์ เะอทำได้เพียงแต่นอมรับและปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป

"มันทำกับเธอครั้งแรก"ฮาเวิร์ดดันให้น้ำจันทร์นั่งบนเตียงหลังจากเขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนแล้ว น้ำจันทร์พยักหน้าให้เป็นคำตอบกับคนตรงหน้าที่เอ่ยถามเธอ

"แล้วไม่ขัดขืนหน่อยหรอ"

"เพื่ออะไรคะ...สุดท้ายก็ไม่รอดอยู่ดี"น้ำจันทร์เอ่ยบออกเขาเพราะเธอรู้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายจากการออกไปจากที่นี่ ตอนที่เธอเข้ามาในห้องนี้ลูกน้องของเขายืนอยู่เต็มไปหมด มีหวังทำร้ายเขาแล้วหนีนะ ไม่พ้นประตูลิฟต์ก็โดนยิงทิ้งแล้ว

"ดี...เป็นเด็กดีดีนิ"ฮาเวิร์ดเอ่ยออกมาพร้อมทั้งในใจยังคิดว่าเธอจะมีอะไรกับใครมาบ้างแล้วบ้าง เขารู้สึกแปลกขึ้นมาทันทีเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

เขาไม่รอช้าก้มลงไปจูบเธออีกครั้งด้วยความร้อนแรง ฮาเวิร์ดถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวของน้ำจันทร์ที่ใส่มาออกอย่างรวดเร็ว เขาผลักเธอลงนอนราบไปกลับเตียง น้ำจันทร์นอนหายใจหอบถี่จากการจูบของฮาเวิร์ดที่แทบจะทำให้เธอขาดอากาศ แต่สายตาก็ยังคงมองการกระทำของผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่ว่างตา เขาถอดผ้าส่วนล่างของน้ำจันทร์ออกจนหมดจนตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรติดตัวเลย อาฮาเวิร์ดมองทางรักของน้ำจันทร์ที่ปิดสนิทเหมือนไม่เคยมีการลุกล้ำเข้ามาก่อนอย่างหิวกระหาย จนมันทำให้เขาอยากลองชิมรสของน้ำเกสรที่ไหลออกมาเล็กน้อยด้วยสีขาวขุ่น ฮาเวิร์ดไม่รอช้าเขาแยกขาของน้ำจันทร์ออกแล้วย่อตัวลงระหว่างขาทั้งสองข้างของเธอ เขาก้มลงตรงทางรักของน้ำจันทร์และไม่รอช้าที่ลิ้มลอง ฮาเวิร์ดใช้นิ้วชี้แหย่เข้าไปในทางรักแต่มันกลับแน่นจนเขารู้สึกถึงการตอดรัดที่หนักหน่วง

"อ่ะ...อะ...อย่าทำ...มันสกปรก"น้ำจันทร์พยายามพูดออกมาอย่างยากลำบากแต่ฮาเวิร์ดหาฟังไม่ จากที่ว่าเขาควรหยุดแต่เขากับเร่งความเร็วมากขึ้นจน น้ำจันทร์ที่ไม่เคยได้ลิ้มลองกับเรื่องพวกนี้มาก่อนกลับครางออกมาไม่เป็นศัพท์ จากที่เคยพยายามไล่และห้ามกลับใช้มือแทรกเข้าไปในไรผมของเขา เพื่อยึดติดเอาไว้และกดให้ใบหน้าของเขาใกล้เข้าไปอีก ฮาเวิร์ดใช้ลิ้นยอกเอิญกับติ่งเสียวของเธอ พร้อมทั้งใช้ริ้มฝีปากของตัวเองดูดดึงทางรักของน้ำจันทร์อย่างเมามัน และเพียงไม่นานเขาก็พาเธอไปถึงปลายทาง ฮาเวิร์ดกลืนกินน้ำสวาทที่น้ำจันทร์ปลดปล่อยออกมาจนหมดไม่มีแต่จะคิดรังเกียจ เขาผละออกจากตัวเธอแล้วถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองออกจนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องที่สวยงามของเขาจนทำให้น้ำจันทร์แอบลอบกลืนน้ำลายตัวเอง เขาใช้เวลาเพียงไม่นานในการถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนหมด น้ำจันทร์เลื่อนสายตาลงมาจนเจอเข้ากับท่อนเอ็นที่ใหญ่กว่าปกติทั่วไปของฮาเวิร์ดที่มันชี้มาทางเธอ มันทำให้เธอหน้าแดงขึ้นมาทันที