Ep.3 ไม่มีคำบรรยาย
773 Words
"ตาฉันแล้ว"ฮาเวิร์ดมองสีหน้าที่แสดงออกมาของน้ำจันทร์เขาก็รู้ว่าเธอไม่ได้แสดงเหมือนผู้หญิงบ้างคนที่ถึงแม้จะบริสุทธิ์ทางกายแต่ใจกลับไม่ได้เป็นแบบนั้น
เขาโน้มตัวลงไปจูบเธออีกครั้งอย่างอ่อนโยนแบบที่เขาไม่เคยมอบให้กับคู่รักคนไหนเลยสักครั้งหนึ่ง แต่เพียงไม่นานฮาเวิร์ดก็ดึงสติของน้ำจันทร์ได้อีกครั้ง เขาเริ่มสัมพันธ์เธออย่างเบาบางจากลำคอสู่ลำตัวสุดท้ายเขาก็ใช้มือสัมผัสกับร่องสวาทของเธออีกครั้งพร้อมทั้งจับตัวตนของตัวเองสัมผัสกับร่องสวาทของเธอ ฮาเวิร์ดถอนริมฝีปากของเธอเพื่อให้เธอได้สูดอากาศหายใจก่อนที่เขาจะประกบปากลงบนริมฝีปากเธออีกครั้งพร้อมทั้งจับท่อนเอ็นของตัวเองเสียบเข้าไปในร่องสวาทของน้ำจันทร์แต่ท่อนเอ็นของเขาเข้าไปได้เพียงปลายหัวเท่านั้นด้วยความคับแน่และความเจ็บที่ก่อตัวขึ้นทำให้น้ำจันทร์เริ่มต่อต้านเขา
"อายส์...อย่าเกร็ง..."ฮาเวิร์ดถอนริมฝีปากออกแล้วเอ่ยบอกเธอ
"เอาออกก่อน มันเจ็บ..."น้ำจันทร์ที่เริ่มเจ็บมากขึ้นเมื่อฮาเวิร์ดขยับตัวก็ร้องบอกเขา
"ไม่ทันแล้ว...."เขาเอ่ยเพียงเท่านั้นก็ซุกลงที่ซอกคอของน้ำจันทร์ เพื่อทำให้เธอเคลิ้มไปกับเขาและมันก็เป็นอย่างที่หวัง ฮาเวิร์ดที่รู้ว่าน้ำจันทร์เริ่มหายเจ็บแล้วเขาก็เลือกที่จะดันท่อนเอ็นของตัวเองเข้าไปจนสุดในครั้งเดียวด้วยการกระแทรกของเขาทำให้น้ำจันทร์สะดุ้งเฮือกผวากอดฮาเวิร์ด ด้วยความเจ็บที่เกิดจากการฉีกขาดทำให้น้ำจันทร์หลั่งน้ำตาออกมา
"มันจะไม่เจ็บอีกแล้ว ฉันสัญญา"ฮาเวิร์ดเอ่ยออกมาพร้อมจูบซับน้ำตา
"อย่าพึ่งขยับนะ"น้ำจันทร์เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบาอย่างร้องขอ เพราะเธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในจุดที่จะร้องขออะไรเขาได้
"อือ"เขาเอ่ยเพียงเท่านั้นก็ก้มลงไปเล่นกับทรวงอกของน้ำจันทร์ ทั้งที่ตัวเองแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
"ซีด...อาส์..."เสียงครางที่ดังออกมาของคนตัวเล็กทำให้คนที่เล่นอยู่กับยอดทรวงออกลองขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหยั่งเชิงเธอดู
"จะขยับก็ขยับ"น้ำจันทร์เอ่ยออกมาอย่างขัดใจเพราะคนโตเริ่มแกล้งเธอแล้ว ฮาเวิร์ดที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย เขาเริ่มถูกใจผู้หญิงคนนี้เข้าแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นรูปรวมถึงตอนนี้ด้วยอย่างน้อยวันนี้เขาก็ได้เป็นชายคนแรกของเธอ แต่มันน่าแปลกสำหรับเขาเพราะปกติแล้วเขาก็มักจะมีอะไรกับผู้หญิงที่เป็นสาวพรหมจรรย์เท่านั้นถ้าไม่งั้นก็ต้องนางแบบหรือดาราระดับโลก แต่กลับเธอมันไม่เหมือนกันเลยแม้แต่น้อย
ฮาเวิร์ดขยับตัวจากช้าและค่อยเพิ่มเป็นเร็วขึ้นเมื่อน้ำหล่อลื่นที่อยู่ในกายสาวเริ่มมากขึ้นทำให้เขาขยับตัวได้ง่ายมากขึ้นเช่นกัน
"อาส์....ซีด....มันรัด...ของฉันไม่หยุดเลยสาวน้อย"ฮาเวิร์ดขยับตัวลงให้ใบหน้าอยู่แนบใบหูของน้ำจันทร์และเอ่ยออกไป
'ผั่บๆๆๆๆๆ'เสียงเนื้อที่กระทะดังไม่หยุดอยู่อย่างเป็นจังหวะ ทำให้คนที่พยายามกลั้นเสียงครางไว้ก็ปล่อยออกมาแบบกลั้นไม่อยู่
"อ่ะ....อ.อะ...อืม...แรง...แรงอีก..."น้ำจันทร์เอ๋ยร้องขออย่างลืมอาย เพราะตอนนี้อารมณ์สวาทที่มีอยู่มันมากกว่าความอายของเธอแล้ว
ฮาเวิร์ดไม่ได้ตอบอะไรเธอเพียงแค่จูบเธอเท่านั้น เขาขยับส่วนล่างที่กูเหมือนช้าลงแต่ทุกครั้งที่กระแทกมันก็จะแรงมากกว่าเดิน
"ฉันจะเอาให้เดินไม่ได้เลย"
"ผั่บๆๆๆๆ"เสียงที่ดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่ดังไปจนทั่วห้อง แต่ดีที่ห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียงพิเศษ
"อาส์....น้ำ....น้ำจะ...ไม่ไหวแล้ว...."
"ฉันก็เหมือนกัน"..
"ผั่บๆๆๆๆ"ฮาเวิร์ดกระแทกตัวอีกไม่กี่ครั้งเขาก็ปล่อยน้ำเชื้อออกมาพร้อมกับน้ำจันทร์ และขยับตัวอีก3-4ครั้งเพื่อให้เธอรีดน้ำเชื้อออกให้หมด ฮาเวิร์ดทิ้งตัวลงนอนข้างๆคนตัวเล็กเพื่อที่จะไม่ให้เธอได้รับน้ำหนักตัวของเขา เขาดึงเธอเขามาสวมกอดเพื่อให้หายเหนื่อยและคนอย่างเขารอบเดียวไม่เคยพอ
- Writer
- chap_listContents
- likeADD