Dehşet dolu gerçekleri öğrendiğim ilk ve son partimden sonra evdeki herkesi kovdum. Evet, böylece artık parti vermeyeceğimi kanıtlamış oldum.
Yarın okul vardı ama bunu umursamadan masada açıkta kalan şişelerden içki içip duruyordum.
"Bu kitabın hiçbir yerinde yoktu!" Diye söylendim bardaktaki son içkiyi kafama dikerken. Halının üzerine oturmuş sehpaya kolumu dayayarak içiyordum. Ah, bu arada peri abla geri gelmişti. O da benim derdimi dinliyordu. Sanırım yarı zamanlı psikologdu. Yani ben öyle hayal ediyorum.
"Evet, yazar yazmasa bile bu gerçek olabilir."
"Nasıl gerçek olabilir ya? Ben nasıl gidip en ulaşılmaz karaktere aşık oldum? Peri abla bir şey yapamaz mısın?"
Peri ablaya baktım hüzünle. Gözlerim dolmuştu ve içmekten de yanaklarım kızarmıştı. Yine de zihnimin yeterince bulanık old
