Emir anne ve babasının ters bakışlarını umursamadan Asi ile beraber ayrılmıştı düğünün olduğu otelden. Ailesinin ilişkilerine onay vermemesi son günlerde canını sıkan tek sorun hâline gelmişti. Asi olmadan mutlu olamayacağını ailesi bilmesine rağmen işi yokuşa sürüyordu. Ne yapıp edip onları ikna etmeliydi. Kadının uzattığı fincanı alarak yere bıraktı. Asi’yi kendine çekip yanına oturmasını sağladı.
“Hava soğuk gibi, bırak battaniye getireyim.”
Asi kahve yapmaya mutfağa gittiği sırada, Emir de balkona çıkmıştı. Dumanı tüten kahveleri umursamadan kadını kolları arasına aldı.
“Isıtırım ben seni. “ Gökyüzünde görünen tek tük yıldızları izlerken, geçmişe dalmıştı.
“Hatırlıyor musun? Çoğu gece böyle sabahlardık. Sabah uyandığımızda mutlaka bir yerlerimiz tutulmuş olurdu.”
Asi tebessüm ett
