Chapter 25
1161 Words
"Thank you for doing business with our agency Mr. Montano. ,nakangiti kong pasasalamat sa kanya.
"Parang mali yata,iha. ,dapat ako ang magpasalamat sa iyo for giving us beautiful and efficient models for our ad campaign. ,aniya.
"That's our agency's vision,Sir. ,yung siguruhing maayos ang serbisyo namin sa aming mga kliyente. ,
"Tama nga si Tyler,hindi ako malulugi sa iyo. ,tumawa pa siya. ,"You're good at this and may I say probably the best. ,dugtong pa niya." So paano,see you on our next project,our newest toy collection. ,tumayo siya at inilahad ang kanyang kamay sa akin. ,
"Of course,Sir. ,just tell us kung ayos na ang concept. ,tumayo na rin ako at inabot ang kamay niya. This man remind me so much of my father,despite being old nakikita kong matikas pa rin siya.
"So see you around,Ms. Vera. ,it was so nice doing business with you. ,and with that he walks away together with his bodyguards.
I took a deep breath bago muling naupo. I took a sip of my iced tea habang tinitingnan ko ang aking phone kung may nag-text.
Kumunot ang aking noo ng makitang wala man lang message galing kay Amiel. I spend my weekend in his condo. ,hindi kasi niya ako pinayagang lumabas talaga sa kanyang unit kahit na ilang hakbang mula sa unit niya ang unit ko.
Limang araw na akong walang balita sa kanya. I tried calling him yesterday but his not answering.
Hindi ko mapigilang mag-isip kung may problema kaya. He's not usually like this kasi simula ng magkaayos kami he always makes sure to call and text me.
Mabigat ang loob ng tumayo ako at naglakad palabas ng restaurant. Babalik na muna ako ng agency.
"Why are you sad?. ,tanong sa akin ni Ashley.
"Wala,ang init kasi sa labas. ,sagot ko.
Kunot ang kanyang noo na tinitigan niya ako. Umatras pa siya ng konti pero patuloy ang kanyang pagtitig sa akin.
"Sure ka,yun lang ang reason? Wala kang problema?. ,ang gloomy mo kasi. ,sabi pa niya.
"Wala nga,nakakapanghina naman kasi ang init sa labas. ,sabi ko na lang. Sana lang tanggapin niya ang aking dahilan.
Nagkibit balikat siya. ,"Sabagay nakakapanghina na,nakakapang-init pa ng ulo ang init sa labas. ,umupo siya sa couch. ,"Nga pala,hindi ko napapansin si sweetie mo,akala ko tuloy yun ang dahilan kaya sad ka. ,
Iniwas ko ang tingin sa kanya. Binuksan ko ang computer sa aking harapan.
"Busy lang sa work. ,tipid kong sagot sa kanya.
Hindi na siya umimik,binalewala ko na lang din.
But I can feel her intense stare on me.
Then I heard her sigh pero hindi naman na siya nagsalita.
"Sabay na ako sa iyo pauwi ha? That is kung hindi ka susunduin ni Amiel. ,sabi niya.
Tumango ako sa kanya. Hindi naman kasi ako sigurado kung masusundo niya ako,ni wala ngang text di ba?
Ang bigat sa pakiramdam.
I hope everything's okay. I hope he's fine,and I hope we're fine.
I hate what I'm feeling right now,parang déjà vu lang.
Napahilot ako sa aking sintido ng makita kong alas-siyete na pala.
Narinig ko ang mararahang katok sa pinto at ang dahan dahang pagbukas nito.
"Uwi na tayo,sissy!. ,humikab pa si Ashley.
Napangiti ako sa kanya.
"Antok ka na agad?. ,tanong ko sa kanya habang inaayos ko ang aking table.
"Nabusog kasi ako sa dinner natin kanina,alam mo naman kapag busog ako antok ang kasunod nun. ,muli siyang humikab.
Sabay kasi kaming nag-dinner kanina. Siya ang pinabayaan kong mag-order at hindi ako makapaniwala sa dami ng inorder niya gayung dalawa lang naman kaming kakain. Kaya ang nangyari inubos niya kasi hindi niya ako napilit na sabayan ang gana niya sa pagkain. Hindi ko na lang binanggit sa kanya pero para sa akin kasi walang lasa yung pagkain,kitang kita ko pa naman na sarap na sarap siya. Kanina sa meeting namin ni Mr. Montano hindi rin ako masyadong nakakain sa parehong dahilan.
Medyo sumasama nga rin ang pakiramdam ko. I hope I won't get sick.
Kumapit siya sa braso ko at humilig habang naglalakad kami palabas ng elevator.
"Bye,sissy! Ingat sa pagda-drive ha? Huwag mong masyadong isipin si sweetie,nagpapamiss lang yun. ,
"Tsss! Ewan ko sa iyo. ,binelatan ko pa siya. Kinindatan naman niya ako bago siya pumasok sa kanyang apartment.
Patamad akong humilig sa wall ng elevator. Nilalaro laro ko sa aking kamay ang susi ng aking kotse. Iniisip ko kung puntahan ko kaya ang unit niya,andun kaya siya?
I took a deep breath before going out the lift.
Napahinto ako sa paglalakad ng makita kong may babaing nakatayo sa tapat ng aking unit. Nakatalikod siya sa akin.
Dahan dahan akong naglakad palapit sa kanya.
Siguro naramdaman niyang may tao sa kanyang likuran kung kaya humarap siya sa akin.
Napaatras ako ng makilala ko siya.
"Well,well! Hello to you,dearest sister!. ,nakataas ang kanyang kilay na bati niya sa akin.
Hindi ko sinagot ang pagbati niya. Lumapit ako sa pinto.
"Oh,so now you're ignoring me,dearest sister!. ,tumawa pa siya.
Humarap ako sa kanya ng ganap kong mabuksan ang pinto.
"What do you want?. ,malamig kong tanong sa kanya.
Instead of answering me,she continued her sarcastic laugh.
"Hay,Stephanie! Acting clueless eh!?. ,alam kong alam mo kung bakit narito ako,b***h!. ,dinuro pa niya ako.
Ikinuyom ko ang aking mga kamay dahil sa galit na nararamdaman ko ngayon.
"Are you referring to yourself?. ,balik tanong ko sa kanya.
"How dare you!. ,,nanggigil niyang sabi sa akin. Magkasalubong na ang kanyang mga kilay. Itinaas niya ang kanyang mga kamay at umambang sasampalin ako.
"Sige,subukan mo! Anong karapatan mong puntahan ako dito at pagsabihan ng kung anu-ano?. ,
Napatigil siya sa tangkang pagsampal sa akin. Nanlaki ang kanyang mata sa ginawa kong pagsagot sa kanya.
Hindi naman kasi ako sumasagot sa kanya noon ngayon lang.
"Stop flirting with my husband!. ,lumayo ka sa asawa ko!. ,nanlalaki ang matang sigaw niya sa akin.
Nanlamig ako sa sinabi niya.
"Wala akong alam sa sinasabi mo!. ,madiin kong sagot sa kanya.
Oh god please! Bakit ang bilis!
"Huwag ka ng magmaang-maangan,Stephanie. ,sinasabi ko sa iyo,layuan mo ang asawa ko kung ayaw mong makarating ito kina Mama. ,dinuro duro niya ako.
Hinawi ko ang kamay niya.
"Wala akong alam sa sinasabi mo,umalis ka na at huwag ka ng bumalik pa dito. ,lumayo na ako sa inyo kaya tigilan mo na ako. ,hindi ko na hinintay pa kung anong sasabihin niya. Agad akong pumasok sa loob. Narinig ko ang pagtawag niya sa akin.
Napaupo ako sa sahig sa likod ng pinto.
Napahagulhol ako ng muling sumiksik sa akin kung gaano kamali ang sitwasyon ko ngayon.
Nakikipagrelasyon ako sa lalaking may asawa.
And what's worst is he is my sister's husband.
Pero kasi una siyang naging akin.
Pero hindi ko rin maitatanggi ang katotohanan na asawa na siya ng kapatid ko.
Ang sakit sakit talaga kapag katotohanan na ang isinasampal sa iyo.
Nakakapanghina!
Nakakapanliit!
But what can I do?
I love him! I love him so much!
Kahit na nagsusumigaw ang katotohanan na mali ang lahat sa amin.
- Writer
