“Seç bakalım,” demişti Adez.
Bunun üzerinden tam yarım saat geçmişti.
Aylin gümüşçüde bulunan tüm modellere bakıp duruyor, hiçbirini beğenemiyordu. Adez, koltukta oturuyor, sanki hiç işi yokmuş gibi rahat bir tavırla kızın yüzüğü bahane edip oyalanmasını bekliyordu.
Sonunda “Adez ben seçemiyorum,” diyerek pes etti. Adama döndüğünde omuzları düşmüştü.
Adez, onun pes etmiş haline bakarken şaşkınlıkla “Bilerek oyalanmıyor muydun?” diye sordu.
Aylin, “Hayır tabi ki…” deyip dudağını büktü. “Hiçbirini sevemedim.”
Adez, ayaklanıp kadının zamanını çaldıkları için tezgahın üzerine bir miktar para bırakırken “Başka yere bakarız,” dedi.
Kalabalık bir caddedeydiler. Aylin, onun böylesine sabırlı ve anlayışlı olacağını tahmin etmiyordu. Adam, milletin içinde bu elbiseyle dolaşmasına da tek kel
