Ev güzeldi. Ama içindeki tüm eşyalar sanki bir büro hissi veriyordu. Soğuktu. Deriydi.
Aylin, kendi siyah yatak odasının bile buradan çok daha sıcak olduğunu düşünerek arkasını döndü.
Adez’in kapıyı kapatıp, kulpu bırakmadan kapıya yaslanarak kendisini süzdüğünü görünce “Ben burayı da sevmedim,” diye mırıldandı. “En iyisi biraz bahçede dolaşalım.”
Adez, başını sağa sola sallarken “Şimdi,” dedi. “Gelelim asıl meselemize…”
Aylin, gerilemek için kasılan tüm kaslarına inat yerinde dikilirken “Asıl mesele ne?” diye sordu.
Adez, kapının üzerindeki anahtarı çevirip pantolonunun cebine attı. Aylin bu filmi daha önce izlemişti. Dudağı düz bir çizgi olurken Adez’in ona doğru sakince yaklaşmasını izliyordu. Bedeni donmuş gibiydi ama kalbi, donmuş bedenini kırıp dışarı çıkacaktı.
Adez, kolunda
